Ik zie ik zie wat jullie de komende twee dagen ook gaan zien

Hector was vandaag vroeg klaar omdat er weer een les was uitgevallen op school. Handig want dan kon hij ook meteen in het centrum een spelletje omruilen wat niet werkte. Dat spelletje werkte in de winkel wel dus moest het wel aan zijn Playstation liggen. Hector weer naar huis om zijn Playstation op te halen en terug naar de winkel om het te laten uitzoeken. Bleek het uiteindelijk aan zijn WiFi instellingen te liggen. Het spelletje werkt nu dus Hector blij en daarna huiswerk maken. Hector maakt tegenwoordig ook zijn eigen planning van de rest van de dag als hij uit is en dat is heel fijn.

Peter was vandaag in de Tweede Kamer en dat was ook een goed moment om even zijn (computer)bril te testen. De nieuwe plastic glazen zijn veel beter dan de eerste multi vocale bril maar hij heeft wel spijt dat hij niet voor 100% glas heeft gekozen. Bij het omruilen van de vorige multifocale plastic glazen heeft Peter dat nog aangegeven maar dat was niet mogelijk. Omruilgarantie is fijn maar heeft dus ook zo zijn beperkingen. Dijck2 is onderdeel van Van der Leeuw Optiek in Delft en Peter had daar toch wel iets anders van verwacht. Volgende keer gaan we gewoon weer naar de brillenknaller want optisch is er geen verschil waarneembaar en dat scheelt toch al gauw zo’n €600. Ander minpunt is ook dat er blijkbaar een coating in de bril zit die blauwviolet licht? moet wegfilteren. Dat is niet echt handig als je zo natuurgetrouw mogelijk moet weergeven wat je in het echt ziet, met een bril op zijn de kleuren ineens heel anders en donkerder van kleur….. Scherpstellen gaat nu wel beter maar als jullie woensdag of donderdag iets geks zien op NPO 1 of NPO Politiek laat het dan even weten via @videopete 🙂

Roti massala met boontjes, aardappeltjes, kalkoenfilet en paprika maken we tegenwoordig gewoon zelf en dat is erg lekker. De curry saus op de foto had Hector als backup maar die was niet nodig.

Door het eindeloos kijken naar YouTube video’s de zogenaamde vlogs (video weblog) door Hector heeft Peter vandaag door een verspreking nog een nieuw woord uitgevonden.  Hector “uitvloggen” leverde spontaan een verbastering van het woord uitloggen op. Voor de dikke van Dale:

uit vlog·gen (uitgevlogd

1 stoppen met het kijken naar een vlog

Lichtgevende weekmakers van de Action geven licht in de duisternis

De week begon vanmorgen weer vroeg maar ook met een verassing. Het eerste schooluur van Hector was uitgevallen dus konden we rustig aan doen. Later op de dag had Hector nog meer geluk want er waren nog meer lesuren uitgevallen zodat we gezellig samen konden lunchen. Tijdens de lunch bespraken we de lesuren die Hector wel had gehad en daaruit bleek dat hij vandaag moeilijk kon focussen op zijn toets geschiedenis omdat hij veel aan Marlies moest denken. Dat is ook een soort van geschiedenis maar dat telt op dat moment niet.

Peter is na het poetsen en het uitlaten van Trûlah naar de Appie XXXL geweest en de Action. Daar koop je vrolijk licht in de duisternis in deze donkere dagen voor slechts een paar tientjes. Je moet er wel wat voor over hebben want als je de verpakkingen van de LED lichtslangen op batterijen opent komen de weekmakers je tegemoet.

Op de plek waar ooit de roze Christian Fischbacher gordijnen (sorry Wessel) hingen hangen nu kamerbreed vrolijke gekleurde lampjes. De keuken geeft ook vrolijk licht en dit weekend gaan we de tuinverlichting aanpakken.

Ondertussen is onze mancave nog heel beschaafd qua inrichting. Af en toe staat er een Go-Ped in de huiskamer op te laden maar veel gekker dan dat is het (nog) niet geworden. Peter denkt er wel over om stick-up notes te laten bedrukken met de volgende teksten:

  • Is dit vuil?
  • Kan dit in de was?
  • Mag dit weg?
  • Doortrekken!
  • Ga naar bed
  • Ga slapen etc, etc

Maar verder doet Hector het hartstikke goed hoor!!!!

Trûlah wil naar Marlies en haar vader kwam op bezoek

De nacht van vrijdag op zaterdag ging Trûlah s’nachts een aantal keer blaffen. Waren het kinderen in de buurt die halloween aan het vieren ware, inbrekers of iets anders? Op de Nest cam in de achtertuin was te zien dat het ging om een kat uit de buurt die vanuit de dakgoot Trûlah aan het uitdagen was.

Geen idee of alle honden het fijn vinden maar als Trûlah in het bos of in de polder een dood beest tegenkomt of liever nog de resten daarvan dan gaat ze daar in rollen. Zelfs met de storm van afgelopen weekend en met wind tegen als ze achter je loopt dan ruik je het nog. Vast de geur der geuren voor oerhonden maar niet voor mensen.

De geur is erger dan erg en moet er dan ook zo snel mogelijk af als je thuis komt. Na een flinke douchebeurt en 3 flessen hondenshampoo was de geur verdwenen. De badkamer had een Zeeuwse watersnoodramp look uit 1953 en de handdoeken waren voor het douchen al voorzien van een Trûlah keurmerk. Voordeel was wel dat Trûlah nu helemaal schoon was voor het feestje van Nitant die dit weekend 30 is geworden.

Zaterdagmiddag zijn we nog even naar het centrum geweest om inkopen te doen voor zondag en een cadeautje voor Nitant. Tijdens onze lunch in het Postkantoor stuurde Nitant Hector allemaal berichtjes of hij korting op pizza’s kon regelen. Dat kon Hector wel want buurjongen Thieme werkt na school vaak bij Domino’s en zo ook vandaag.

Van het lunchen kwam nog weinig terecht omdat Hector druk bezig was met app’en. Wonderbaarlijk ook hoe een 13-jarige al met iemand in het Engels kan communiceren….

Net toen Hector bijna met Thieme had afgesproken hoe of wat qua korting en bezorgen stuurde Nitant een berichtje dat hij zelf al iets geregeld had… Hector boos en Peter ook boos want halve middag een kind die in zijn telefoon zit te staren is ook niet grappig. We hebben er toen samen maar om het af te maken maar om 16:55 uur even een nepbericht tegenaan gegooid via Hector zijn telefoon en verder niet meer gereageerd 😉

Op weg naar het feestje van Nitant kwamen we langs de begraafplaats waar Marlies ligt en Trûlah rukte zich los en wilde per se naar binnen. Het zijn momenten waarop je gebroken hart blijkbaar nog meer kan breken…. Afschuwelijke momenten.

Het feest van Nitant was gezellig met lekkere taart en goede pizza’s van ciao ciao uit de houtoven! We hebben ook Nitant zijn nieuwe vriendin ontmoet en dat is niet diegene die om zijn nek hangt op de foto maar diegene met snor die links van hem staat 😉

De dag begon vandaag met het bezoek van Marlies haar vader en zijn vrouw Janny. Ze kwamen op bezoek voor de verjaardag van Hector en dat was lief. Het was voor het eerst dat we elkaar weer zagen na de begrafenis van Marlies en dus was het af en toe best wel even slikken en een traantje wegpinken. Dat je als vader je kind verliest is vermoedelijk nog erger dan wat Hector en Peter moeten doormaken. We hebben veel over Marlies gesproken onder het genot van een Maison Kelder gebakje en lunch en Hector kan lekkere cappuccino’s maken. Het was goed om elkaar weer te zien en dat gaan we vaker doen.

In de middag heeft Hector huiswerk gemaakt en daarna zijn we de Go-Ped en de hond in het bos gaan uitlaten. Dat werkt ontspannend en is goed om even alles te vergeten. We hebben ook afgesproken dat we de turbo-stand van de Go-Ped niet meer gaan gebruiken zonder helm. 15 km/u in plaats van 30km per uur door de polder of het bos is hard genoeg.

We hebben ook nog even met de drones gevlogen en we kunnen inmiddels wel stellen dat de DJI Spark de gadget van het jaar is. De onderste foto heeft Hector gemaakt met zijn Spark en toen moest er weer gegeten worden… Nasi kuning rames 😉

Kim kan op de knop drukken….

We hebben afgelopen weken in doodsangst gezeten maar ze zijn binnen, Hector zijn jodium tabletten. Tegen de tijd dat we ze ooit nodig hebben weten we vast niet meer waar ze liggen maar als er iets geks aan de hand is in kerncentrale Doel in België of in Borssele dan heeft Hector zijn pilletjes.

Benieuwd of Hector ze ook mag gebruiken als Kim op de knop drukt. Peter neemt dan wel een extra glaasje Bobby’s.

Vandaag had Hector een redelijk korte dag op school en alles was goed gegaan en dat is fijn. Nu nog zijn cijfers wat omhoog zien te trekken. Peter heeft de hut gepoetst. Er zijn mensen die denken dat het bij ons in huis een puinhoop is maar sinds het vertrek van de werksters is er eigenlijk weinig op aan te merken. Peter mist de zon op Ibiza maar vandaag tijdens het uitlaten van Trûlah tussen de buien door was hij er nog even.

De sporen van het feest van vorige week zijn nog overal zichtbaar. De confetti op de tafels en de vloer is nat geworden en de kleuren zijn ingetrokken in het hout en het natuursteen. Dat ziet er op zich wel vrolijk uit maar we vrezen dat het ook nooit meer weg gaat. Buiten in het gras ligt ook nog kilo’s confetti. We denken nog aan een napalm momentje om dat op te lossen. De dieren nemen het elke dag weer mee in huis omdat de confetti aan hun poten blijft plakken als het nat is buiten. Verder zijn we samen nog steeds aan het landen en dat gaat goed.

Er is vandaag ook contact geweest met Tugba en Willem over de verdere afwerking van het graf van Marlies. Het idee van een kist die op de plek staat waar ze ligt gaan we verder uitwerken. Een kist van kunststof waarop het logo van Marlies is uitgesneden met een verwijzing naar de TU vinden we allemaal wel een goed idee. Net zoals de ruimte op de kist om daar persoonlijke teksten op te schrijven. De kist kan niet van hout worden gemaakt omdat hij dan te snel kapot gaat. Idee is nu om een kist te maken van kunststof maar dat moeten we nog verder uitwerken. Suggesties voor materiaal zijn welkom.

Het to do lijstje wat maar niet afkomt….

In het NOS radio 1 Journaal vanmorgen een interessant verhaal over radioloog Wouter Veldhuis die een app heeft gemaakt waarmee patiënten thuis naar CT of MRI-scans kunnen kijken. Wij willen de scans van Marlies ook graag hebben dus is Peter meteen gaan kijken hoe hij aan de app zou kunnen komen. Helaas bleek al snel dat de app alleen beschikbaar is voor patiënten van het Universitair Medisch Centrum Utrecht. Het is in ieder geval nog iets wat op onze to do lijst staat. Net zoals de kamer propvol met dozen met kleding, boeken en schoenen, de papierwinkel en de verdere afwerking van het graf van Marlies.

Zoals jullie weten hebben we niet voor grafstenen gekozen omdat, dat niet bij Marlies past en omdat Hector vaak bij Marlies langs wil gaan. Dan past zo’n koud stuk natuursteen niet. Belgisch hardsteen vinden we mooi voor thuis op de vloer… Linksboven zie je wat we nu hebben en rechts ter inspiratie. Het idee is nu om een mozaïek te maken van steentjes naar eigen ontwerp. Daar moet haar connectie met de TU-Delft ook in terugkomen.

In het kader van less is more zouden we er ook voor kunnen kiezen om een kist neer te zetten op de plek waar het graf van Marlies is. Dan kan iedereen op de bovenkant van de kist iets persoonlijks schrijven. Zeg maar net zoals we dat met Marlies haar kist hebben gedaan op haar begrafenis maar die is nu onder de grond verdwenen. Het is in ieder geval iets wat we nooit eerder hebben gezien en beter dan zo’n lelijke lap natuursteen. Aan de bovenkant staat dan nog steeds het gedenkteken wat we hebben laten maken via Laserbeest. Op de kist kunnen we dan nog een gedeelte laten graveren door Laserbeest van het logo wat Tugba voor ons en vooral voor Marlies heeft ontworpen. Keuzes…..

We hebben vanavond curry, Saag paneer en Peshwari Naan gegeten van Little Nepal en dat was heerlijk. In plaats van Pellegrino voor een keertje Cola zero omdat dat beter bij het eten past. Ditmaal ook voor de buis omdat we natuurlijk naar de presentatie van het nieuwe kabinet moesten kijken. Hector had geen problemen met de witte schoenen van vicepremier de Jonge 😉 Peter viel op dat Ollongren lieslaarzen had aangetrokken op het bordes maar daar hoor je dan weer niemand over…

Doorgaan en vooral delen wat je delen moet

De grote vraag met zo’n blog als dit is altijd hoe lang je ermee moet doorgaan. Het gemiddelde aantal bezoeken was de afgelopen week zo’n 140 per dag en dat is voor zo’n persoonlijk blog als dit best hoog. Peter zijn hobbyproject Mobilemac heeft nog steeds zo’n 3200 bezoeken per dag en 1,1 miljoen bezoekers per jaar terwijl hij daar vrijwel niets meer mee doet. Van die dingen…

De gemiddelde tijd van een bezoek op deze website is zo’n 1,5 minuut en dat is ongeveer de tijd om een dagelijks bericht te lezen. De meeste bezoeken komen uit Nederland en ook dat is positief. Zo’n vrij persoonlijk blog als dit is toch af en toe best lastig. Wij hebben (sinds deze zomer) geen geheimen meer en publiceren alles. Dat geeft soms ook problemen omdat iedereen ook al alles van je weet. Toch gaan we door omdat het een aardig inkijkje geeft in wat Hector en ik samen doen. Omdat we zelf niet zo goed zijn in zelfreflectie is het ook leuk om af en toe te horen dat we het goed doen. Dat was ook zo afgelopen zaterdag op het feestje voor Hector zijn verjaardag en dat geeft ook kracht om verder te gaan zoals we het nu ook al doen.

Er waren zaterdag op enig moment zoveel mensen dat Peter en Hector niet eens iedereen gesproken hebben. Dat is op zich ook best wel gek. We gaan dat later wel weer inhalen. Toch gaan we onze tijd anders indelen, we gaan alleen de dingen doen die we leuk vinden. Dat klinkt vrij asociaal en dat is het ook. Toch zouden meer mensen dat moeten doen en we kunnen dat iedereen aanraden. Geen gedwongen bezoekjes meer aan feestjes, familie of evenementen waarvan je denkt wat doe ik hier. Uiteindelijk knapt iedereen daarvan op. Na deze zomer zijn we daar klaar mee omdat we nu weten dat de tijd kostbaar is die je hebt in het leven.

Peter heeft vandaag ook contact gehad met zijn werk omdat hij nog niet s’avonds werkt. Er is nog enige ruimte om Hector bij te staan in dit ingewikkelde proces en Peter moet nog even aan zichzelf werken. In de laatste weken van Marlies sliep hij zo’n 3 uur per nacht en dat ritme komt weer terug. Dat heeft vooral te maken met flashbacks van deze zomer gecombineerd met recente ontdekkingen tijdens het opruimen van Marlies haar spullen.

Dit is het lijstje (hoofdpijndagboek) waar we onlangs over schreven. Daaruit blijkt dat Marlies in april en mei van dit jaar meer dan een maand migraine heeft gehad. Met de kennis van nu is dat vermoedelijk al veel langer geweest maar in april is ze het bij gaan houden omdat het waarschijnlijk ondraaglijk aan het worden was. Ze klaagde wel eens over hoofdpijn en soms had ze migraine maar dat het zo chronisch was wist niemand. Marlies sprak er nooit over. Wel dat ze nieuwe pillen van de huisarts had gekregen tegen migraine. Inmiddels weten we dat het Tramadol was en uit het schema blijkt dat het werkte. Tramadol is een morfine-achtige pijnstiller en dat verklaart dan weer waarom ze veel heeft geslapen in mei en juni.

Marlies klaagde ook wel eens dat ze last had van “schermen” in haar hoofd, dat was een onderdeel van de migraine maar het is ons nooit duidelijk geworden wat ze daarmee bedoelde.

Als je foto’s van de maanden op het lijstje terugkijkt zie je vaak de bovenstaande Marlies. Foto’s op de dagen waarop ze een kruisje heeft gezet en dus blijkbaar last had van knetterende migraine. In die maanden had ze ook geen kracht meer om overal aan mee te doen en ondertussen dacht iedereen dat het door een burn-out kwam. Why?

Dit zijn typisch ook dingen waarvan je als lezer van dit blog waarschijnlijk denkt waarom we dit met iedereen delen? Inmiddels weten Hector en Peter dat je juist dit soort dingen moet delen omdat je anders niet verder komt.

Verslapen, vooruitgang en lekker eten

Hector had zich vanmorgen verslapen dus we hadden een jumpstart vandaag en hij had mazzel dat zijn vader tegenwoordig ook midden in de nacht opstaat want anders was het echt mis gegaan.

Als we een selfie maken met Trûlah dan ziet ze soms zichzelf en gaat ze grommen, erg grappig. Hector is gelukkig op tijd op school gekomen en hopelijk verslaapt hij zich morgen niet nog een keer. Zo’n start van de dag die halsoverkop verloopt is niet fijn. Peter heeft weer schoongemaakt, rekeningen betaald en dingen opgelost die niet op te lossen zijn omdat Nederland aan elkaar hangt van de domme regeltjes.

Bij het invullen van formulieren kan Peter zich soms niet meer inhouden. We krijgen binnenkort vast de jeugdgezondheidszorg op bezoek. De fiscus werkt ook al niet echt mee want het stopzetten van een maandelijkse voorlopige teruggaaf duurt gemiddeld zo’n 4 maanden. Daarbij kan Peter het niet stopzetten omdat Marlies dan mee moet ondertekenen want we zijn geregistreerde fiscale partners in 2017. Peter kan natuurlijk wel met haar digi-ID inloggen en haar handtekening zetten maar technisch gezien is dat fraude dus moet hij een machtiging aanvragen zodat hij voor Marlies kan tekenen. Andere opties hebben ze niet bij de fiscus. Papierwerk wat vooral veel tijd kost.

Tegen 15:00 uur was Hector weer thuis en hebben we samen lunch gemaakt. We hebben daar weer de avonddiensten van Peter besproken en alles staat op groen. We moeten de komende weken nog wat puntjes op de i zetten maar we hebben een manier gevonden hoe Hector veilig en prettig thuis kan zijn als Peter er niet is. Daarbij hebben we ook achtervang van onze lieve buren, bijna de halve straat inmiddels en dat is echt heel lief.

Om de nieuwe mijlpaal te vieren hebben we s’avonds samen Chinees fondue gegeten. Dat is ook redelijk gezond want je kookt je groenten en wat kalkoenfilet in bouillon.

De kogel is door de kerk maar we gaan niet over een nacht ijs…

Hector is vandaag voor het eerst na de herfstvakantie weer naar school gegaan en dat ging goed. Hij was alleen even tijdens Frans in slaap gevallen maar de eerste schooldag zit er weer op. We zijn allebei doodop en dat kan komen door onze week op Ibiza of dat we nu eindelijk weer een beetje landen op aarde. Als je samen een week weg bent geweest krijg je toch op een of andere manier een klap als je weer thuis komt. Peter heeft nog steeds een soort gevoel alsof hij in elkaar geslagen is maar dan zonder blauwe plekken.

Het was vorige week nog onbespreekbaar maar Hector zei vanavond dat hij er klaar voor is als Peter weer s’avonds gaat werken. Dat is een mijlpaal maar pubers moet je het altijd de volgende dag nog een keer goed vragen omdat hun gedachtegang de volgende dag weer heel anders kan zijn.

Morgen is het spannend want dan heeft hij weer wiskunde les en daar scoort Hector best goed maar zijn docent wiskunde moet Hector niet en dat is lastig. Toen hij Hector laatst de klas uitstuurde noemde hij Hector een idioot en dat steekt Hector. Volgens Hector mag dat andersom ook niet dus waarom mag de leraar dat wel….

Ook bijzonder vandaag, Dolf de ? heeft besloten dat Trûlah ook op het Nieuw-Zeelandse schapenvacht op de bank mag. Blijkbaar ligt het zo lekker dat ze daar geen ruzie over gaan maken. Als je huisdieren hebt kunnen we je het echt aanraden.

Confetti, party poppers, rook, muziek, cava, cadeautjes en gezelligheid

Nog voordat het feestje begon op zaterdag kwam Marjo (collega van Marlies op de TU Delft) nog snel even een AquaFinesse waterbehandelingset brengen voor de hottub om het water weer gezond en kristalhelder te maken. Die kunnen we goed gebruiken en daar zijn we heel blij mee. Nu prutsen we namelijk met zwembad spullen en die werken niet zo goed. Toeval of niet maar van de buurt kregen we de middelen en de kennis om onze hottub binnenkort toch te kunnen verwarmen.

Hierboven de prachtige tekening die we kregen om te laten zien wat het idee is. Het lijkt ons briljant en we kijken er naar uit om met de kerstdagen gezellig met de hele buurt in de hottub te zitten met een glaasje 😉

We zijn super verwend met bijdragen voor ons doorlopende vakantiefonds, samen sushi eten, een weekendje weg in Brabant, een fotocreatie (artwork) van een foto van Marlies, Peter en Hector voor thuis aan de muur en zo kunnen we nog wel even doorgaan. We kunnen nu ook voor het eerst Netflix kijken en Hector kan maanden lang Spotify luisteren. Dat is goed voor tijdens het maken van zijn huiswerk. Peter zijn cava, champagne en Bobby’s voorraad is ook weer op peil 😉 We zijn super verwend en het is teveel om hier op te noemen maar we zijn er superblij mee!

De taart van de Hema was goed gelukt en ook nog eens lekker. Het is wel bizar dat we Hector zijn verjaardag voor het eerst hebben gevierd zonder Marlies. In de muziek playlist van Hector zat het nummer we zullen doorgaan van Ramses Shaffy maar dat hebben we maar even overgeslagen. Het is sinds deze zomer onze lijfspreuk en we draaiden het nummer op de begrafenis van Marlies maar op zo’n dag als vandaag past het even niet.

Voordeel van zo’n feestje is dat je de hele dag flessen cava mag openschieten, fikkie steken, vuurpijlen afsteken, party poppers schieten en confetti gooien.

Hector is nog steeds blij met zijn rookmachine op waterbasis en daar kan je ook andere leuke dingen mee doen.

Iets minder leuk was dat de Nest rookmelders in huis de rook op waterbasis zien als brand en daarom ging er op 3 verdiepingen alarm af. Soms zijn die connected dingen toch iets minder handig. We zijn wel blij dat we niet hebben ingesteld dat de rookmelder automatisch de brandweer belt.

Iets minder leuk was dat we door de confetti gevechten in huis zondag de hele dag bezig zijn geweest met opruimen. Het zat echt overal in, tussen, op en onder en zelfs op de wc zag het eruit alsof het daar dagen lang confetti had gesneeuwd. Die confetti kanonnen zijn leuk maar naar elkaar gooien met zakken confetti is iets minder grappig.

Voor Dolf hadden we onlangs een schapenvel gekocht en die kwam tijdens onze vakantie op Ibiza. Trûlah mag er (nog) niet op. Op Texel betaal je voor zo’n velletje €99 en dat is best kostbaar. Via Zalando komt ie uit Nieuw Zeeland en brengen ze hem thuis voor de helft. Het huis is bijna helemaal schoon. Peter gaat morgen nog een dagje poetsen en Hector weer naar school.

Plannen voor orde en regelmaat

De vakantie afgelopen week op Ibiza was goed, goed omdat we even weg waren uit de dagelijkse rompslomp maar ook goed om ook echt helemaal even samen te zijn. Hector zijn eerste verjaardag zonder zijn moeder was vreemd, we moesten allebei huilen toen Hector eindelijk jarig was. Marlies vierde het vast mee vanaf haar wolk maar sommige virtuele dingen passen niet op dit soort dagen. Het was een verjaardag met een rouwrandje en dat is naar. Samen doen we het goed en dat is ook belangrijk. Hoe we het samen gaan oppakken na de vakantie was tijdens deze vakantie onbespreekbaar voor Hector dus dat is nog een punt van aandacht voor daarna. Peter krijgt af en toe van die lekkere opbouwende antwoorden als “je kan je kind s’avonds toch niet alleen laten” en dat helpt ook niet echt mee. Feit is dat we dat op enig moment gewoon wel gaan doen alleen moeten we daar nog een datum voor prikken. Morgen vliegen we terug naar Nederland en zaterdag vieren we Hector zijn verjaardag. Zondag moeten we dan maar eens orde in de resterende chaos gaan scheppen want er moet ook weer gewerkt worden…..