Zoektocht naar bijles voor Hector levert vooralsnog alleen maar stalkers op

Gisteren kreeg Peter een tip voor bijles aan huis via Students Plus. Om er achter te komen wat dat kost of überhaupt informatie te krijgen moet je op hun website een online formulier invullen. Dat formulier heet na 3 muisklikken ineens een account en een paar muisklikken verder blijkt dan dat het uurtarief start op €23 per uur maar dat je geen btw hoeft te betalen? Daarbij zit je vast aan pakketten waarbij je uren per maand moet afnemen en dat spreekt Peter niet aan. Omdat het niet was wat we zoeken brak Peter het invullen van de online gegevens op hun website af. Daarop volgde de onderstaande bevestiging.

Helder dacht Peter nog, mijn gegevens gaan verloren en ik kan op zoek naar een andere en goedkopere oplossing. Totdat er vandaag constant iemand aan het bellen was naar onze huistelefoon?

Op enig moment kwamen de telefoontjes zelfs vanuit Hongarije op Peter zijn GSM binnen?   Een korte zoektocht naar het nummer via Google leverde al gauw het volgende op:

Onze ingevulde persoonlijke gegevens waren dus blijkbaar tijdens het invullen helemaal niet gewist maar zitten dus nog gewoon in het systeem van Students Plus en dat gebruiken ze nu om ons te stalken….

Thomas van Students Plus zegt zijn achternaam ook niet als hij inspreekt en heeft het ineens over een account wat Peter heeft aangemaakt? Dat hebben we dus niet want de inschrijving zou toch verloren gaan als je hem afbreekt? Niet dus…. Als je op Google zoekt naar Students Plus of hun telefoonnummer kom je allemaal onaangename ervaringen tegen. Hun telefoonnummer staat onder intimidatie telefoontjes vermeld en als je zoekt op hun naam zie je dat ze bedragen van je rekening afschrijven zonder dat er bijles is gegeven. Op TrustPilot staan alleen maar positieve reacties maar daar kan je, je reacties en recensies gewoon zelf invullen als bedrijf…. Wij gaan op zoek naar een student die we zelf kunnen betalen zonder dat daar dan een bedrijf tussen zit….

Update vrijdag 2 februari: 

We hebben een reactie ontvangen van StudentsPlus:

Bedankt voor uw e-mail en geen zorgen; u heeft bij ons alleen een informatie-aanvraag gedaan. We hebben dus ook geen inschrijving van u opgeslagen, maar alleen uw informatie-aanvraag. Goed dat u aangeeft dat u geen interesse meer heeft en wij zullen dan dus ook logischerwijs geen contact meer met u opnemen.

Keurig en daarmee is het ook opgelost en klaar 🙂 

Hector had vandaag een goede dag op school en hij heeft nog met de zorgcoördinator gesproken over de RT-lessen die hij binnenkort krijgt. Aan het eind van de dag wilde hij Peter tijdens de les een bericht sturen en is toen gesnapt. Je mag niet appen in de klas en ook niet als de les bijna is afgelopen… De straf is dan 1 week je iPhone inleveren op school of een uur corvee. Hector koos natuurlijk voor het laatste en verdiende op zijn Apple Watch meteen een mediale omdat hij ineens zoveel calorieën had verbrand. Toen hij thuis kwam was hij helemaal kapot.

Trûlah was vandaag jaloers op Dolf want die had tegen de kou een (imitatie) ijsberenvacht van Peter gekregen. Ze heeft de halve ochtend pogingen ondernomen om Dolf van zijn vel af te staren maar dat is niet gelukt.

Voor en na het uitlaten van Trûlah heeft Peter de papierwinkel bijgewerkt. Fiscus, pensioen, uitvaartkosten, rekeningen betalen, grafrechten, plaatsingsgedoe, beton storten op een begraafplaats, feestjes, juridische zaken, het mozaïek, nog meer rekeningen betalen etc, etc. En oh ja eindelijk de leesbril ook weer eens gebruikt 🙂

Hector wilde al de hele week Turkse pizza eten en dat is vandaag eindelijk gelukt. Vermoedelijk waren het er zelfs twee…. Peter heeft Gordon blue met groenten, aardappels en een soort ananas curry saus gegeten in de Tweede Kamer.

Vandaag was er een supermaan maar op het moment dat die super was hing hij achter de gebouwen van de skyline van Den Haag. Om 20:00 uur was er niet veel meer van over. Nan van Smashing Tiles Mozaïek heeft ons vandaag 3 data gestuurd op zondagen waarop we gezamenlijk kunnen werken aan het mozaïek voor het graf van Marlies. Het leek Peter mooi als Tugba en de TU collega’s van het International Office die datum prikken. Dan kan de rest van de familie zich daar bij aansluiten. Verder gaan we binnenkort op bezoek bij een orthopedagoog die samen met een verliesbegeleider een aantal praatsessies geeft met en voor kinderen tussen de 12 en 16 jaar die een dierbare hebben verloren. Peter heeft ook nog gedacht aan ex-collega Tim Overdiek voor Hector maar dit is specifiek gericht op kinderen. Wellicht gaat hij daar ooit zelf nog eens op de koffie.

Hector belde precies tijdens de uitzending van Nieuwsuur om Peter vermoedelijk te vertellen dat hij ging slapen. Peter beloofde dat hij snel zou terugbellen maar op het moment dat, dat weer kon lag Hector er waarschijnlijk al zo bij…. Toen Peter thuis kwam heeft hij Hector snel in bed gelegd want hij was weer in de armen poten van Trulah in slaap gevallen….. We hebben echt een au pair nodig en een bijles student(e).

Op vakantie zonder Marlies en leren tot je naar bed moet

Peter was tussen de middag bij Hector op school om over Hector te praten. Zijn zorgcoördinator heeft Hector geholpen om dingen beter te plannen en met de manier hoe je omgaat met rouw tijdens en na de lesuren. Hector krijgt nog RT om zijn Nederlands bij te schaven. We hebben ook over bijles aan huis gesproken, Peter wist niet dat het bestaat maar blijkbaar is er een netwerk van studenten die dat doen. Daar gaan we achteraan. Verder blijkt er in Delft ook een praatgroep te zijn voor kinderen tussen 12 en 16 jaar die ook een vader of een moeder hebben verloren. Daar gaan we ook achteraan. Peter kreeg ook het verwijt dat het hard is dat Hector zo’n 8 dagen per maand s’avonds alleen thuis zit. Dat steekt natuurlijk maar daar kunnen we helaas op dit moment weinig aan doen. Zeker op een dag dat je weet dat je s’nachts pas laat thuiskomt ivm het donordebat in de Eerste Kamer. Een au pair zou een goede optie zijn maar daar komt vermoedelijk nog meer ellende van.

Na het gesprek is Peter boodschappen gaan doen voor Hector en toen hij bij de kassa was bleek dat zijn bankpas nog thuis lag…. Gelukkig konden ze de boodschappen wel even bewaren zodat Peter op en neer kon om alsnog te kunnen afrekenen.

Hector zat nog op school en moest een toets Frans inhalen. Hij had alleen geen idee waar die over ging dus we vrezen weer voor een 1. Ondertussen zat Peter met Trûlah in de polder en het was daar heerlijk. Toen Peter thuis kwam was Hector er ook en hebben we even bijgepraat.
Daarna moest Hector weer leren en Peter naar Den Haag.Toen Peter daar aankwam was het nog steeds prachtig weer met een strak blauwe lucht. De laaghangende zon was prachtig in de stad. Peter heeft nog met tante Marit via WhatsApp contact gehad en dat was weer leerzaam. Iets met zwanen en de eeuwige rouw….

Hector heeft vandaag andijvie met stoofvlees gegeten van de Appie XXXL traiteur en salade en dit was zijn reactie:

Ondertussen ontdekten we dat ons favoriete resort op Fuerteventura in mei al bijna was volgeboekt en moest er dus snel actie ondernomen worden. Na een appje naar de Roedel kon er gelukkig geboekt worden en het is natuurlijk weer superfijn en lief dat Trûlah daar mag logeren. We kunnen de tel bijna niet meer bijhouden maar we gaan voor de zoveelste keer naar het RIU Olivia Beach resort en daar zijn we echt heel blij mee. Nou ja…. we moeten nog wel betalen 😉

Het is voor ons het perfecte hotel direct aan het strand zonder enge beestjes in zee en met geweldige golven. Onze terugkeer zal ook best eng zijn omdat we daar ook altijd met Marlies naartoe zijn gegaan en dit is de eerste keer zonder haar. Vreemd genoeg betalen we nog wel hetzelfde bedrag…. We gaan vast mooie herinneringen aan haar ophalen en natuurlijk even een weekje bijkomen en de hele dag met golfjes spelen.

Tot slot… vandaag weinig foto’s van Hector omdat hij echt heel hard aan het werk is. Voor foto’s was vandaag geen tijd in zijn overvolle agenda. We gaan dat morgen vast weer goed maken. Toen Peter om 01:00 uur thuis kwam lag Hector beneden op de bank te slapen. Dat zijn toch best ingewikkelde momenten….

Samen lang tafelen en het leven doorspreken….

De week begon weer met veel te vroeg opstaan. Hector had vandaag een mega lange dag op school en Peter was vandaag vrij. Omdat we geen werksters meer hebben moet er in ieder geval 1 dag in de week flink gepoetst worden in de hut en dat is nu Peter zijn taak. Vandaag snapte hij ook voor het eerst waarom die werksters zo’n mega strak lichaam hebben. Schoonmaken is topsport! Een middag schoonmaken staat ongeveer gelijk aan twee uur wandelen met je hond in de polder of elke dag een glaasje gin tonic 😉 Het zou een verklaring kunnen zijn waarom de broeken van Peter nog steeds afzakken want naast het schoonmaken moet de hond natuurlijk ook nog uit op zo’n dag.

Toen Hector uit school kwam heeft hij snel nog even boodschappen gehaald en de vangst van de dag was Chinees fondue. Redelijk gezond met broccoli, taugé, kalkoenfilet en stokbrood.

Samen eten aan onze VOC-eettafel gaat tegenwoordig vaak met Trûlah die tussen ons in stokbroodjes probeert te scoren. Gelukkig gaat ze nog naar haar mand als we dat zeggen.

Toen Hector even water ging halen voor het eten nam Trûlah vrijwel meteen zijn plek in. Omdat Dolf al rauwe kalkoenfilet had gekregen hebben we Trûlah ook nog maar een stukje kalkoen gegeven.

Bij Peter is vorige week een knopje ingedrukt waardoor zijn hormonen volledig op hol zijn geslagen. Dat klinkt ingewikkeld en dat is het ook. Op z’n zachtst gezegd is hij uit balans gebracht. Het is een moeilijk omschrijfbaar lichamelijk gevoel van verbondenheid wat heel langzaam afneemt als iemand er niet meer is. Geestelijk zit je nog in een rouwproces maar lichamelijk werkt dat blijkbaar anders. Hector en ik praten daar samen gewoon over omdat we alles samen delen. Dit soort ingewikkelde dingen dus ook. Volgens een goede vriendin staat je hart weer open en dat geeft je nieuwe energie en kracht om door te gaan. Ingewikkeld allemaal en nee Peter zit niet op Tinder, het gaat puur om het proces wat er gaande is….

Peter dagje in Hillywood en Hector heeft weer een nieuwe BoomBox

Om te beginnen hierbij nog twee foto’s van zaterdag die een bepaalde opluchting laten zien nu het ontwerp van het mozaïek voor Marlies klaar is. De reacties die we ontvangen hebben zijn allemaal positief en dat is fijn.

Hector zit redelijk goed in zijn vel maar is natuurlijk wel weer veel te laat naar bed gegaan in het weekend. Daar gaan we vandaag wat aan doen….

Peter was vanmorgen al om 8:45 uur op weg naar de IKEA, niet om daar te ontbijten of spullen te kopen maar om met collega Antonet mee te kunnen rijden naar Hillywood. Daar was vandaag een event georganiseerd om over veiligheid te praten en dat was goed.

Er waren o.a. collega’s van de VRT, zeg maar de Belgische NOS die in 2016 als eerste ter plekke waren bij de aanslag op luchthaven Zaventem. Ze deelden hun ervaringen en veel is herkenbaar maar er waren ook anekdotes waar je mond weer van verbazing openvalt. Ondertussen stapte Marit op het vliegtuig naar Curaçao en stuurde nog even een bombardement met WhatsApp berichten 🙂

Hector zat keurig thuis te leren en te wachten op een pakje van CoolBlue met een JBL BoomBox die vandaag bezorgd zou worden. Niet omdat we die nog niet hebben maar omdat deze echt supercool is. Gekocht van zijn wezenpensioen wat hij sinds kort ontvangt. Van onder naar boven de box die hij in 2016 nog met Marlies heeft gekocht, in het midden een iets groter modelletje voor buiten uit 2017 en daarboven de verbeterde versie voor 2018 die vanmiddag is bezorgd. Peter vreest nu al voor 2019….

Toen Peter thuis kwam moest Hector natuurlijk zijn nieuwe BoomBox demonstreren. Hij is supergaaf! Daarna is Peter nog met Trûlah een rondje in de polder gaan wandelen en heeft Hector nog wat zitten leren. Op weg naar de polder was er heel even een groot oplichtend hart in de wolken zichtbaar. Een teken van Marlies dat we het goed doen?

Het ontwerp voor het mozaïek voor het graf van Marlies is klaar :-)

Het was vandaag een belangrijke dag omdat we het mozaïek ontwerp van Tugba aan Nan konden laten zien. We hebben in de CoffeeCompany het ontwerp nog aangepast en dit is het uiteindelijk geworden. We vinden het zelf prachtig en vermoeden dat Marlies het ook heel mooi zou vinden. Het is in ieder geval niet een grijs stuk natuursteen met een naam maar we gaan er een mooi kunstwerk van maken.

Het bovenste vlak verwijst naar het logo wat Tugba heeft ontworpen voor de rouwkaart van Marlies en het logo wat op haar kist was aangebracht. In het midden het hart wat Hector heeft ontworpen met een poot van Trûlah en Dolf. De kleuren van het hart komen weer terug in de bloemen en het is ook een verwijzing naar de regenboogvlag en vooral de manier waarop Marlies alle (inter)nationale nationaliteiten met passie en liefde aan elkaar wist te verbinden.

In het onderste vlak komen in het mozaïek kleine melkglas achtige tegeltjes uit Miami waar bezoekers van het graf een boodschap voor Marlies kunnen achterlaten. Deze boodschappen verdwijnen weer door de regen zodat er steeds weer nieuwe berichten achtergelaten kunnen worden. De origami vogel is het logo van het Central International Office van de TU. De blauwe tulpen in het mozaïek verwijzen daar ook naar. Zeg maar het TU-gedeelte van het graf van Marlies omdat ze daar een groot deel van haar leven heeft doorgebracht.

Deze week zetten we de laatste puntjes op de i en daarna starten we een crowdsourcing actie om binnenkort op een zondag met Marlies haar ex collega’s van de TU, vrienden, kennissen en familie het mozaïek te maken in het atelier van Nan. De plaatsen zijn beperkt dus stuur ons een berichtje als je er graag bij wil zijn.

Tot slot meteen een antwoord op de meest gestelde vraag over het mozaïek. Het wit in het ontwerp is een enorm vlak. Dat ziet er op papier zo uit maar Nan liet ons de bovenstaande afbeelding zien van een ander mozaïek kunstwerk wat ze al eerder heeft gemaakt. Dan is wit, ineens geen wit meer. We denken er ook over om zwart voegmiddel te gebruiken. Dat geeft een prachtig effect.

We zoeken nog hulp om een super gladde ondergrond van beton te maken voor het mozaïek. De afmetingen zijn 180 x 80 cm. Te storten op de begraafplaats van Marlies op een ondergrond van 4 betonnen balken zodat het net nog iets van de grond afkomt.

We zijn vanmiddag ook nog even langs geweest bij Marlies en hebben een nieuw fotolijstje neergezet. We vrezen ook dat de grafsteen van acrylaat die we bij Laserbeest hebben laten maken gaat vloeken bij het mozaïek. Als dat zo is gaan we hem waarschijnlijk thuis in de tuin neerzetten…..

Tot slot zijn we blij dat we bijna alle elementen van de begrafenis van Marlies hebben kunnen verwerken in het mozaïek. De roze lathyrus kleur komt niet terug in het ontwerp omdat we niet een matchende kleur roze kunnen vinden voor het glasmozaïek wat daar voor nodig is. Het is ook mooi dat de boodschappen op de kist weer terugkomen in het ontwerp van het TU gedeelte.

Update: het mozaïek is af, meer daarover kan je hier lezen.

Een dag met veel gelach en een traan

De wekker ging vandaag weer vroeg. Hector naar school, Peter de hond uitlaten, lens testen met hulp van Trûlah (zie onder), de hut poetsen, was opruimen, boodschappen doen, hond weer uitlaten en toen stond Marit al weer op de begraafplaats om samen met ons naar Marlies te gaan.

Alleen was Hector nog op school en Peter thuis…. Peter gauw Hector Appen dat hij de les moest verlaten en snel naar de begraafplaats moest fietsen. Toeval of niet maar toen Peter over de campus van de TU Delft fietste kwam er een uitnodiging van Marco binnen voor een feest.

De doei winter! Aloha summer party! 3 dansvloeren, DJ sets met beats vanuit de hele wereld. Onderdeel van het introductie programma voor nieuwe buitenlandse studenten die dit voorjaar aan de TU Delft gaan studeren. Zeg maar het werk van Marlies na vijven…. Marlies ligt aan de voet van de TU Delft begraven en het is raar als je over de campus fiets op weg naar de begraafplaats. Het heeft tegelijkertijd iets in en in triests maar tijdens het fietstochtje wat 5 minuten duurt zie je ook allemaal blije (buitenlandse) studenten die het verdriet weer snel doen verdwijnen.

Zaïr heeft op Curaçao de walk for de roses voor Marlies gelopen en Marit had een roos van Zaïr voor op het graf vanuit Curaçao meegnomen. Superlief!! Marit heeft nog een mooie schelp en wit hersenkoraal langs de douane gesmokkeld voor op het graf van Marlies. In Curaçao hebben Marc, Zaïr en Charly nog een kaarsje voor Marlies gebrand en ook dat is natuurlijk superlief!!! Morgen gaan we met Nan en Tugba praten over het mozaïek voor het graf van Marlies, het ontwerp is vrijwel klaar en morgen delen we het hier na de laatste correcties en aanvullingen. Marit ging daarna weer verder met haar grande tour door Nederland maar we spraken af om met z’n alleen s’avonds Indonesisch te eten in Den Haag.

Op weg naar huis begin er een goede cijfer bombardement in de mail van Hector zijn school. Peter viel bijna van zijn fiets. Peter is helemaal trots op Hector dat het steeds beter gaat 🙂 Peter heeft met Marc via de telefoon het leven doorgenomen en dat was natuurlijk weer veel te kort. We hadden nog uren kunnen praten maar die tijd was er niet omdat hij de kids in Curaçao van school moest halen en wij naar Den Haag moesten om te eten.

Voor Indonesisch eten kan je eigenlijk alleen maar bij Garoeda reserveren, vanwege de historie maar ook omdat  het elke keer weer een cadeautje om daar te eten. Peter wil het liefste elke dag dat eten en is echt in het verkeerde land geboren. Wellicht nog een vleugje VOC in de genen van vroeger…. Marit had Estee meegenomen of liever gezegd Estee heeft Marit meegnomen. Het was gezellig en Hector heeft ook een hoop lol gehad. Ook bijzonder dat Hector meteen ons (mancave) leven volledig op tafel gooit. Het feest ter ere van onze verjaardagen na ons bezoek aan Ibiza heeft blijkbaar veel indruk gemaakt op Hector…. Na de onthullingen van Hector aan tafel vreest Peter op korte termijn wel ontzetting uit de ouderlijke macht 😉

Na het eten hebben we nog even de Haagse redactie laten zien plus studio en een scene van the Matrix nagespeeld 🙂 Peter voelt zich nu echt een bejaarde en Marit kan helaas pas over twee weken weer op de foto na haar Plexr bezoek. Volgens Hector was het een gezellige avond en Peter is het daar helemaal mee eens. Nu gaan we pitten…..

Trûlah heeft de jackpot

Hector had vandaag een redelijk lange schooldag met één schriftelijke overhoring van Nederlands en die ging goed. Peter zat in de Tweede Kamer en is na het werk nog even naar de MediMarkt gegaan. Daar is momenteel een actie zodat je geen BTW betaald alleen hebben ze net voor die actie van veel artikelen nog even de prijzen verhoogd zodat je uiteindelijk toch een sigaar uit eigen doos krijgt.

De printer die we nodig hebben hadden ze helaas niet en online is hij ook niet meer via de MediaMarkt te koop. Buurman Bas stuurde ook nog een tip voor een andere printer maar ook die hadden ze niet meer. Peter is toen maar nasi kuning gaan halen voor het avondeten. Dat is gelukkig nooit uitverkocht.

Ondertussen was Hector thuis met Trûlah en we hebben vandaag om 20:00 uur gezellig samen voor de buis gegeten. Daarna nog een belsessie met tante Marit die een grand tour door Nederland aan het doen is. Vandaag de provincie Zeeland. Als ze in de spits een treincoupe binnenloopt kan ze meteen zitten dankzij de Plexr behandeling 🙂 Morgen komt ze naar Delft so beware! 🙂

Laseren, weer naar school en laat thuis….

De dag  begon vandaag heel vroeg want tante Marit is in Nederland en Peter is een dag met haar en Estee op stap geweest in Emmen. Niet om te shoppen maar naar een nieuwe kliniek waar ze een laserbehandeling kunnen toepassen die hetzelfde effect heeft als een facelift. Het verschil is dat er niet gesneden hoeft te worden en dat je na een uurtje weer op straat staat.

Je moet er wel wat voor over hebben want na zo’m behandeling zie je eruit alsof je met je fiets over de kop bent geslagen maar na een paar weken ben je prachtig. Marit durfde het aan en we hebben de behandeling ook nog live via FaceBook doorgezet naar de Mazzai Spa achterban op Curaçao.

Hector heeft op school weer vrede gesloten en het was een goede en leuke dag. Trûlah was voor het eerst dit jaar weer een dagje bij de Roedel en dat was goed bevallen. Morgen weer 🙂 Peter was laat terug uit Emmen omdat we natuurlijk nog wel een glaasje prosecco moesten drinken. We hebben uitvoerig gesproken over Marlies en over het leven. Peter heeft op de terugweg op Rotterdam CS nog twee pizza’s kunnen kopen bij de Appie en tegen 21:30 uur konden we samen eten en de dag doorspreken en daarna snel naar bed. Tijd voor een toetje was er niet meer maar dat halen we morgen wel weer in…

Hector doet het weer

We kregen gisteren en vandaag veel appjes en berichten over het verdriet van Hector. Dat is lief en dat helpt echt. We hebben er samen veel over gesproken en ook dat helpt. Hector is vandaag nog een dag thuis gebleven om zichzelf te herpakken en dat heeft geholpen. Morgen gaat hij weer naar school en hij heeft er zin in. Peter moest werken in de Tweede Kamer en op dit soort momenten is dat best ingewikkeld omdat je als vader natuurlijk het liefst bij je zoon blijft als hij net op zijn ziel is getrapt door een scheldwoord.

In de middag is Hector met Trûlah gaan uitwaaien in de polder en heeft hij met zijn BeastGrip de bovenstaande foto’s gemaakt. Knap met dit weer met weinig licht. Ondertussen was Peter aan het bellen met de moeder van de jongen die gisteren Hector had uitgescholden met het k-woord. Feit is dat dat soort gesprekken altijd ingewikkeld zijn omdat ouders natuurlijk ook niet zoveel met dat soort dingen kunnen maar er wel verantwoordelijk voor zijn. Ze had er in ieder geval uitvoerig met haar zoon over gepraat en gaat er vanuit dat hij het niet nog een keer zal doen.

Peter zat in de Tweede Kamer en daar gebeuren ook rare dingen. Zo stemt bijvoorbeeld een niet nader te noemen partij bij een stemming voor het volledig schadeloos stellen van de Groningers en bij de volgende stemming weer tegen het verminderen van de gasboringen.

Tussen de debatten door hebben we via FaceTime nog wat kunnen bijpraten en het was op afstand fijn om te zien dat Hector weer kan lachen. Na het werk moest Peter vrijwel meteen weer door naar een ouderavond van Hector zijn school en het was goed om even bij te praten met zijn mentor. Een aantal knelpunten knellen niet meer en we hebben een goed gesprek gehad. Zo goed zelfs dat we allebei de tijd even waren vergeten. Peter had al van Hector gehoord dat hij een super aardige mentor heeft plus hulp mentoren en dat is echt zo.

Hector op school geplaagd en geestelijk volledig onderuit gehaald met het k-woord

Hector zijn schooldag begon vandaag met iemand uit zijn klas die zijn nieuwe telefoon uit zijn hand sloeg. Daarna was er een woordenwisseling en wat geduw waarbij het k-woord viel. K*nkermongool om precies te zijn. In Hector zijn eigen woorden:

Het ging als volgt, ik kwam op school ik stond voor de klas deur en keek tot hoelaat de les was en toen sloeg hij hem uit mijn handen en mijn reactie was alsvolgt: ik zei keihard HE JOH DOE NORMAAL! En toen ging ik gewoon weer staan en deed ik niets en toen moest ik door de deur heen om het lokaal in te gaan en toen ging hij gelijk door de deur met mij en ik gaf hem een schouder duwtje en en zei niet meer doen oké en toen sloeg hij mij in mijn gezicht en schopte mij en zei het meest vreselijke wat je tegen mij kan zeggen namelijk: kanker mongool. Dus ik heb net gehuild in de klas en nu ben ik super verdrietig en kan ik niks doen vanwege mijn verdriet en niks helpt, en het liefst kom ik nu naar huis om keihard met jou en Troela en Dolf uit te huilen.

Het k-woord werkt bij Hector als een rode lap op een stier en daarbij zijn het ook nog eens twee woorden die je niet kan gebruiken als scheldwoorden. Via de app besloten we dat het beter zou zijn als Hector naar huis zou komen. Huilend in een schoolbankje zitten schiet ook niet op en het verdriet neemt zo niet af maar neemt dan alleen maar toe. Peter was de hut aan het poetsen en gelukkig thuis om Hector op te vangen. We hebben e.e.a. goed doorgesproken en dat jongetje noemt Hector blijkbaar ook wel eens dikke of bolle. Peter besloot daarop om maar eens een app via FaceBook Messenger aan zijn vader en moeder te sturen.

Het is natuurlijk een kwestie van opvoeden maar in sommige bevolkingsgroepen en milieus is het blijkbaar ingeburgerd om het k-woord als scheldwoord te gebruiken. Bij ons niet en daarnaast komt Hector helemaal niet uit Mongolië…. Daarbij hoort Hector het k-woord natuurlijk wel vaker voorbij komen maar het gaat er in dit geval om dat iemand het recht in zijn gezicht zegt terwijl diegene heel goed weet dat zijn moeder aan k*nker is overleden.

Hector was vandaag de hele dag van slag en dat is zelfs voor Hector uniek. Hij heeft daardoor 3 toetsen voor morgen ook niet meer kunnen leren. Dan kan je als vader twee dingen doen, je kind morgen naar school laten gaan en daarmee nog een keer onderuit laten gaan of kiezen om hem nog een dag thuis te laten blijven. We kiezen voor het laatste. Woensdag is er vast weer een nieuwe schooldag met nieuwe kansen…..