Het is weer herfst….

We zijn blij dat we binnenkort nog even naar de zon gaan want het lijkt wel herfst. Dolfje voelt ook dat we er binnenkort even tussenuit knijpen en brengt al dagen allemaal cadeautjes die hij in de polder voor ons vangt. Gisteren een piepklein vogeltje en vannacht ter compensatie een gigantische rat. Peter haat ratten dus het was goed dat hij vandaag het huis weer opgeruimd, gepoetst en ontsmet heeft.

In de polder staat alles onder water en door de aanhoudende regenbuien wil zelfs Trûlah niet meer uit. Tussen de buien door lukte het vandaag nog aardig. Hector mocht vandaag online gamen met vrienden van school en heeft ook nog meegeholpen met puin ruimen.

Trûlah is blij met een schone bank en ligt de hele dag te wachten tot het weer droog is zodat ze weer buiten kan spelen. We hebben vandaag samen ook nog bergen met zomerkleding gepast en uitgezocht. Hector dacht dat hij overal was uitgegroeid maar dat blijkt best wel mee te vallen. Zo’n herfstdag is ideaal om op te ruimen en dat hebben we de rest van de dag gedaan.

Waarom gaat het in dit land altijd regenen als kinderen vakantie hebben

Het was vanmorgen nog droog maar de rest van de dag was het prutsweer. Onze lunch was redelijk bijtijds vandaag en Peter heeft de hele dag wasjes gedraaid.

Na twee dagen logés over de vloer moest Hector vandaag nog even bijkomen. Het komt eigenlijk nooit voor dat hij overdag op de bank in slaap valt maar vandaag was het zover.

In de middag hebben we samen Trûlah nog uitlaten in het bos en afgezien dat Trûlah weer eens in een dood beest was gaan rollen was het best wel leuk in de stromende regen.

Peter had sushi gehaald en dat was best wel weer eens lekker. Hector wil alleen vegetarische sushi eten. Hij heeft vandaag zalm getest maar dat was geen succes.

Hector is ook van de finding Nemo generatie dus het kan best zijn dat het daardoor komt.

Trûlah is van de generatie alleseter en heeft de Nemo sushi van Hector opgegeten.

Bijkomen en een filmpje kijken

Na Williedag en de voorgaande weken moesten we vandaag dan toch echt even bijkomen en bijslapen. Peter heeft met bijslapen alle records gebroken en is weer bijna nieuw. Hector had ook een rustige dag en heeft vanmorgen zelfs nog pannenkoeken gebakken voor iedereen die was blijven slapen.

Daarna was het vooral chillen. Hugo bleef weer logeren en na een paar uur gamen heeft Peter voor de verandering de optie film kijken geïntroduceerd. Op zich niet zo gek want buiten is het koud en stinkt het de hele dag al naar een smeulende vuilverbrandingsinstallatie die in een buurgemeente in de fik heeft gestaan.

We hebben s’avonds gekeken naar the hitman’s bodyguard die in 2016 deels in Amsterdam en Den Haag is opgenomen. Zo’n spektakel film met weinig inhoud maar wel met veel explosies en speciale effecten. Dat kunnen we nog net aan aan het begin van de vakantie….

Williedag en Peter blijkt een adonis te zijn met zijn dadbod

Het was vandaag Williedag en dat is mooi want dat komt vooral neer op een vrije dag. Hector mocht vanmorgen lekker lang uitslapen. Peter moest vroeg op om Trûlah uit te laten en gebakjes te halen.

Tegen 13:00 uur heeft Trûlah de opdracht gekregen om Hector wakker te maken en dat doet ze goed. Ondertussen kijkt ze dan ook nog even uit het dakraam of Hugo al wakker is. Die was al wakker en maakte de bovenstaande foto van haar.

Daarna hebben we oranje gebakjes gegeten en nog even op TV naar het bezoek van de koninklijke familie aan Groningen gekeken. Prachtige content voor een nieuwe Lucky TV.

Daarna moesten we nog ontbijt en lunch combineren en Peter moest nog douchen…. Tijdens het scheren scalpeerde hij zijn kin en dat kwam waarschijnlijk omdat hij daarvoor in zijn broekriem weer een gaatje moest bijprikken. Met dank aan de Bobby’s! We gaan niet overdrijven het is geen six-pack maar als Peter naar beneden kijkt kan hij zijn Nike’s weer zien en op het strand hoeft hij geen buik meer in te houden… Peter helemaal blij maar nu blijkt dat hij al weer achter loopt. Een dadbord is blijkbaar ultrahip want vrouwen moeten helemaal niets hebben van een wasbord. Echt waar het heeft in The New York Times, The Washington Post en in de Volkskrant gestaan dus dan is het waar. Een dadbod is een goede balans tussen goede beweging en gewoon lekker een borrel drinken:

It’s not an overweight guy, but it isn’t one with washboard abs either.

Kortom Peter is genoeg afgetraind de aflopen maanden en er kan weer gegeten en gedronken worden. Meer over het nieuwe fenomeen dadbod kan je hier lezen.

Aan het eind van de middag zijn we samen met Hugo en Wesley naar de markt gegaan voor een optreden van Starstruck. Helaas viel de stroom constant uit zodat het optreden uiteindelijk afgebroken moest worden.

Volgend jaar gaan we naar Amsterdam naar het Radio 538 feest…. tenminste dat is nu het idee. Oh ja er is vandaag maar 1x iemand op de teen van Hector gaan staan…..

We hebben na afloop met z’n allen nog gegeten bij de Eazie en dat was gezond en lekker.

Wesley en Hugo bleven logeren en Wesley had zijn PC met Oculus Rift meegnomen. Leuk speelgoed zo’n VR-bril 🙂

Peter heeft zich boven teruggetrokken terwijl de mannen beneden de mancave hebben bewaakt. Trûlah is daar dan ook en vermaakt zich prima. Het zijn wel de momenten waarop je iets mist… Marlies natuurlijk maar ook een soort next level gevoel. Dan kan je wel een hipster dad body hebben, veel heb je er niet aan in je eentje….

Meivakantie en reces

Hector had vandaag geluk want het eerste schooluur ging niet door en de laatste twee lesuren ook niet. Hierdoor begon zijn meivakantie nog eerder dan verwacht.

Vandaag kon hij alvast een beetje bijkomen door online te gamen met vrienden van school en hij is met Hugo en Trûlah de polder in geweest.

Trûlah had nog in de koeienpoep gerold dus moest ze weer uitgebreid onder de douche toen ze thuis kwam. Gevolg: gore handdoek, badkamer onder de haren etc, etc….

Peter had in de vroege ochtend Trûlah ook al uitgelaten in de polder en kon vlak voordat hij naar Den haag ging nog even lunchen met Hector. Vanwege Koningsdag was het gesprek met de minister president vandaag al en qua overig nieuws was iedereen eigenlijk wel klaar met het debat van gisteren. Peter staat in de eerste week van het meireces nog stand-by maar daarna gaan we samen op stap.

Dit is onze eerste meivakantie zonder Marlies. Vorig jaar deden we het rustig aan en gingen we met z’n vieren (inclusief Trûlah) naar een Center Parcs huisje in Zandvoort. Marlies was toen erg moe en moest in die week even goed bijkomen…

Leven in een gebroken gezin gaat soms ingewikkeld als je alles alleen moet doen

Hector had vandaag school en daarna bijles van Sanne. Soms moet hij ook na school met medeleerlingen werken aan een werkstuk maar dat gaat lastig als je al weken van tevoren andere afspraken hebt gepland. Dat geeft soms conflicten waar Hector helaas weinig aan kan doen. Hector kan aan het eind van de middag, na een schooldag en huiswerk maken ook niet lekker gaan luieren maar moet dan taken doen die normaal ouders in een huishouden doen. Omdat we samen in een soort van gebroken gezin leven is dat gemiddeld zo’n 10 dagen per maand even lastig.

Zo ook vandaag omdat Peter tot laat in Den Haag aan het werk was. Op zulke avonden moet Hector de hond uitlaten, eten geven, zichzelf eten geven en meer dingen die bij een huishouden horen. Geen kinderarbeid maar toch. Hij kan niet eindeloos bankhangen tot hij geroepen wordt omdat het eten beneden op tafel klaar staat. Na school is afspreken vaak ook lastig omdat Hector een volle agenda heeft.

Vandaag had hij tijdens school gewerkt aan een gezamenlijk werkstuk maar na school had hij daar dus geen tijd meer voor. Gevolg was dat andere leerlingen zijn naam van het werkstuk hadden weggekrast want het was blijkbaar niet genoeg wat hij al had gedaan. Raar maar blijkbaar werkt dat zo onder pubers. Na school kreeg hij via WhatsApp ook nog allemaal verwensingen en dreigementen aan zijn broek. Gelukkig is Hector vrij nuchter en zijn reactie daarop ook maar toch. Het is opvallend hoe pubers op zoiets simpel zo agressief reageren.

Peter zat in Den Haag en we hebben erover gebeld maar meer dan dat ging dus even niet vanwege het werk. Dat is op dit soort momenten best naar maar er is op afstand weinig aan te doen. Gelukkig kan Hector goed relativeren en het zien voor wat het is.

Het gaat goed met de teen van Hector maar vandaag heeft er wel te lang een pleister op gezeten in een afgesloten Nike schoen. We wisselen de staat van de teen via WhatsApp uit. Links een foto van gisteren en rechts de teen van vandaag. Een nachtje luchten doet vast wonderen was onze conclusie. Hector is bijtijds naar bed gegaan en moet nu nog één dag naar school en dan heeft hij twee welen vakantie.

Peter was om 01:30 uur thuis vanwege het debat over de over de dividendbelasting. Daarna gauw nog even Trûlah uitlaten, glaasje bobby’s en ons blog bijwerken…. over 4,5 uur gaat de wekker weer…..

Denken aan je moeder die er niet meer is en dan ook nog presteren op school

We beginnen vandaag met het belangrijkste nieuws van de dag. Er is nog een heel kleine kans dat Hector dit jaar over gaat maar dan moet hij gigantisch zijn best doen. Het punt is niet dat hij dat niet wil of dat hij nu zijn best niet doet maar dat zijn hoofd soms vol zit met denken aan Marlies en dan passen sommige dingen er gewoon even niet meer in.

Hector had een vrij onrustige nacht vanwege de operatie aan zijn teen. Op zich had hij geen heftige pijn maar het was meer het gevoel als je omdraait dat je teen dan zeer doet of dat je dekbed net iets te zwaar is en drukt op de wond.

Peter was vandaag vrij vanwege een oudervond op de school van Hector. Vanmorgen is hij naar de kapper geweest voor restauratiewerkzaamheden en nu is hij weer helemaal blij met zijn haar.

Tussen de middag hebben we samen lunch gegeten en dat was goed om bij te praten. Daarna zijn we gaan chillen want dat moet ook af en toe gebeuren.

Toen Peter in de polder liep met Trûlah ontving hij van Hector het bovenstaande bericht… Hector zijn playstation is niet kapot maar zijn profiel om spelletjes te kunnen spelen is corrupt. Technisch gezien zou hij alle spelletjes weer opnieuw moeten spelen. Peter heeft geen verstand van Playstations dus voorlopig is het rustig in huis…. Daarbij moet er voorlopig hard geleerd worden en is er geen tijd meer om te gamen.

Toen Peter in de polder had gewandeld kwam hij samen met Trûlah de arts tegen die Marlies heeft laten inslapen. Trûlah was meteen behoorlijk van slag en ging blaffen en grommen tegen haar. Peter wist haar te overtuigen dat het goed was en toen was het ook goed, al duurde het wel even om haar te overtuigen. Geen idee waarom Trûlah zo van streek was maar toen de levensbeëindigende handeling bij ons thuis plaats vond was ze er ook bij dus het is goed mogelijk dat ze dat nog precies weet.

We spraken uitgebreid over Marlies en of er op een thorax röntgenfoto van een paar jaar geleden niet te zien moest zijn dat Marlies ook een plek op haar long had. Die foto was destijds genomen omdat Marlies een borstverkleining had ondergaan. Peter en Hector vroegen zich af of er toen al niet iets te zien moest zijn. De arts legde uit dat de arts in een ziekenhuis zo’n foto anders bekijkt en niet let op plekjes in de longen. Peter vertelde ook dat we afgelopen weekend nog spraken over Marlies en dat ze technisch gezien nu nog steeds thuis bij ons in de huiskamer zou kunnen liggen. Niet meer als Marlies maar meer als een plant met een slangetje… daarom heeft Marlies besloten om er een eind aan te maken.

De arts bevestigde vanmiddag normaals dat alleen Marlies de regie had over haar eigen leven en ze wilde echt niet meer verder leven. Haar grootste angst was dat ze nog een TIA zou krijgen zodat ze niet meer kon aangeven dat ze niet meer wilde leven. Daarom is het vorig jaar zo vreselijk snel gegaan. Daarbij was er ook geen enkele andere oplossing meer. Omdat Peter vandaag vrij was vanwege een ouderavond kwam hij de arts tegen en dat was geheel onverwacht maar goed. Ze gaf aan dat we altijd nog contact met haar mogen opnemen als we vastlopen met vragen en dat is fijn.

Peter heeft vanavond op een ouderavond bijgepraat met Hector zijn mentor. Het probleem van Hector is natuurlijk vooral het verlies van zijn moeder. De eerste 9 maanden van zijn schoolcarrière zijn niet best maar er zit wel een stijgende lijn in. Frans en godsdienst zijn een absoluut drama. Toch moet hij de komende tijd proberen om daar meer energie in te steken. Daarbij zijn Nederlands en biologie ook net onvoldoende. Als hij het geestelijk aankan om nog even 3 maanden keihard door te pakken is er een kleine kans dat hij over gaat. Als dat niet lukt kan hij misschien blijven zitten maar dan is er ook het gevaar dat leraren zich gaan afvragen waarom hij het dit jaar niet kan en volgend jaar wel. Dat uit zich dan weer in een negatief advies om te blijven zitten. Ingewikkelde tijden omdat Hector er natuurlijk weinig aan kan doen. Als je verdrietig bent en aan je moeder moet denken en tegelijkertijd een toets moet leren en die vervolgens verprutst dan is dat naar. Zeg maar dubbel leed. Hector is voor de dood van Marlies nog doorgemeten in het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam en uit die gegevens bleek dat hij zijn huidige school makkelijk aan zou moeten kunnen. De oorzaak ligt dus vooral bij het gemis van Marlies en Hector kan het verdriet moeilijk delen terwijl hij dat wel zou moeten doen.

Hector is geopereerd aan zijn teen en hij was heel stoer

Het was vandaag een bijzondere maandag omdat Hector eindelijk had besloten om zich dan toch maar aan zijn grote teennagel te laten opereren. Vroeger moest je voor poliklinische behandeling naar het ziekenhuis maar tegenwoordig doet de huisarts het ook. Eerst moest hij naar school maar hij was vanmorgen om 07:00 uur al best al zenuwachtig.

Peter heeft vandaag de hut gepoetst, opgeruimd en heel lang Trûlah uitgelaten. De hut is weer als nieuw voor zolang dat duurt met 2 beesten en 2 pubers in huis. De kapper heeft vergeten om de bovenkant van Peter zijn haar te knippen of Peter heeft niet goed aangegeven dat de bol op zijn hoofd ook weg mocht. Morgen dus weer terug. Pffffff…

Om 15:30 uur waren we bij de huisarts om Hector zijn teennagel te laten restaureren. Het bezoekuur liep uit zodat we pas om 16:00 uur aan de beurt waren. 30 minuten wachten als je best gespannen bent is dan niet echt grappig maar Hector heeft zich er doorheen geslagen. De eerste vraag van Hector was of hij over twee weken wel in de zee kon met zijn zielige teen. Toen dat kon mocht het. Het ergste is de verdoving. Die voelt alsof er iemand water in een ballon probeert te doen maar omdat het ballonetje bijna knapt doet dat best wel veel pijn. Op het moment dat je denkt dat er niks meer bij kan is het ook bijna klaar en verdoofd. De ingreep viel op zich mee en Hector voelde er verder helemaal niks van. Ze knippen 1/3 van je teennagel weg en trekken dan de achtergebleven stukken van je nagelbed uit je teen. Peter heeft het ook in zijn jeugd gehad en weet hoe naar de verdoving is.

Peter was ook blij dat hij vrij was en bij Hector was. Hector moest met een schoen en een sok aan naar huis fietsen. Thuis moest hij op de bank met zijn been omhoog en Trûlah heeft hem goed bewaakt en Peter was de nachtzuster. We hadden ook nog linzensoep van Tugba dus Hector zijn teen gaat vast supersnel weer beter worden.

Omdat Trûlah bloed rook met steriele geurtjes en jodium was ze best wel een beetje van slag en daardoor weer super waaks. Hector heeft verder nauwelijks pijn gehad en morgen vroeg mag het verband er al weer af. We gaan kijken of hij dan al een schoen aan kan en anders knippen we gewoon van een oud paar een stukje uit de voorkant zodat zijn teen er goed inpast….

Watergevecht met de halve buurt en buiten gegeten in een super relaxte sfeer

Omdat we gisteren met staalwol, vuur en GoPro’s hadden gespeeld in de polder was het weer laat geworden en heeft Hector lekker uitgeslapen. Peter moest iets eerder op om Trûlah uit te laten. Daarna zijn we samen naar de Appie XXL gegaan om te shoppen.

Vanwege het mooie weer zwemt Trûlah weer 2x per dag en het is grappig om te zien dat ze haar staart als roer gebruikt.

Uitschudden is ook best wel spectaculair want dan komen haar tanden ineens tevoorschijn. Ze trekt haar lippen wel eens op om haar tanden te laten zien tegen andere onzekere of vervelende honden maar dat is alleen om aan te geven, tot hier en niet verder. Gelukkig heeft ze nog nooit iets of iemand gebeten.

Hector heeft vanmiddag met de halve buurt een watergevecht gehouden. Dat was erg leuk en vooral nog leuker als de vaders in de buurt zich er ook mee gaan bemoeien. Peter had graag mee willen doen maar had geen tijd omdat de mancave opgeruimd moest worden voor bezoek van Martje, Tugba en Lysander.

Ze kwamen bij ons eten en dat was heel gezellig. Tugba had melanzane parmigiana gemaakt en daar hoef je dus niet voor naar Faam 🙂 Daarbij ook linzensoep en die was echt super lekker. Martje had couscoussalade gemaakt en wij sushi als voorgerecht en ijs na.

Grappig detail is ook dat Trûlah buiten altijd tussen ons in gaat zitten aan tafel. Buiten mag dat wel maar binnen willen we dat niet. Gelukkig pikt ze geen eten dus het kan ook weinig kwaad.

Rugby training, nieuwe ligstoelen en creatief met licht in het bos

Vandaag geen uitslapen op de zaterdag want Hector had rugby training. Op zich natuurlijk geen probleem want het was mooi weer en Peter is even mee gegaan om Hector in te schrijven. Leuke club, leuke mensen en we kwamen Georgina ook nog tegen met haar roedel.

Op de terugweg hebben we lunch gehaald, brood van de warme bakker en chocolade hageltjes omdat het weekend is. Na de lunch moest Hector even bijkomen van de training en Peter is toen Trûlah gaan uitlaten in de polder.

Na het polderen met de hond zijn we samen 2 ligstoelen gaan kopen. De vorige was doorgezakt en nu hebben we er allebei 1… nou ja Trûlah wil er eigenlijk ook wel een hebben. Peter viel accuut in slaap en moest hard snurken. Gelukkig maakte Hector hem steeds wakker tegen de snurk geluidsoverlast voor de buren. Hector heeft aan het eind van de middag Trûlah ook nog uitlaten in de polder maar de boer had gemest en dus ging ze daarin rollen…. Hector woedend omdat hij haar weer moest gaan douchen om schoon te krijgen. Die mestgeur is echt vreselijk en blijft ook in je neus zitten.

Nadat Trûlah weer fris gewassen was hebben we samen pizza gegeten in de tuin.

Daarna zijn we met de GoPro’s, staalwol en een aansteker op de Brompton’s naar het bos gegaan om wat light painting foto’s te maken.

We kwamen ook langs een plek waar Marlies ongeveer een jaar geleden nog had rond gelopen toen Hector met Hugo aan het kanoën was. We concludeerden dat het nog steeds zo vreselijk onwerkelijk is dat ze er niet meer is.