Peter en Marlies zijn al 29 jaar verbonden

Hector had vanmorgen nog één biologie proefwerk en daarmee was zijn proefwerkweek klaar. Voor zijn gevoel ging biologie goed maar dat is afwachten. Vandaag heeft hij verder geen cijfers teruggekregen dus de score van deze week blijft verder spannend.

Hector heeft na school nog even lunch gehaald en een waterkanon bij de Action. Gezien de komende hittegolf eigenlijk best wel een goed idee. Je kan hem direct aansluiten op de tuinslang dus geen geklungel met bijvullen.

Peter is na de lunch Trûlah gaan uitlaten in de polder en Hector ging met Wesley en Job zwemmen in de polder. Peter is daar ook nog even langsgegaan om van de brug af te springen. Dolf en Trûlah hebben elkaar vanmiddag in de tuin de liefde verklaard…. nou ja soort van…

We hebben vandaag vroeg gegeten want daarna moesten we even bijpraten met Astrid en hebben we een glaasje GT meegenomen. Anders dan de koffer doet vermoeden hebben we het beschaafd gehouden. Gewoon een glaasje Bobby’s. Hector moest voortijdig terug naar huis want hij zou DJ’en op een feestje van Madelief achter ons (en haar) huis. Toen Peter thuis kwam moest hij Dolf redden uit de dakgoot maar voor de rest is alles prima gegaan. Een man in de buurt klaagde om 22:00 uur dat alles trilde in zijn huis door de muziek maar dat leek ons wat overdreven.

Voor het slapen gaan zijn we nog even een rondje gaan rijden in de polder op de Boosted Boards. Toen we thuiskwamen hebben we samen nog een glaasje gin gedronken. Hector natuurlijk zonder alcohol maar Seedlip gin is superlekker volgens Hector.

Verder was het vandaag ook de dag dat Peter en Marlies al 29 jaar verbonden zijn. Nadat Marlies en Peter vorig jaar in juli nog zijn getrouwd woonden ze daarvoor al 28 jaar samen.
De dag dat we elkaar ooit ontmoet hebben was 29 juni en die historische dag is vandaag. Vandaag zou het 29 jaar samen zijn geweest en dan ook nog eens op 29 juni. Helaas zijn we niet meer samen of toch wel? Peter moest vandaag denken aan een gedicht van Mary Elizabeth Frye:

Do not stand at my grave and cry; I am not there. I did not die.

Sta niet aan mijn graf, huil niet; Ik ben er niet. Ik ben niet gestorven.

Marlies mag dan wel dood zijn maar in ons hoofd is ze er nog steeds en voor altijd en we zijn natuurlijk nog steeds verbonden. Het is net als de tekst van Marit: je neemt geen afscheid van iemand die dood is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *