Life has no REWIND button! Do it now!

Op dit blog hebben we afgelopen jaar inclusief dit bericht 304 berichten gepubliceerd. Vrijwel elke dag een update over ons dagelijks leven zonder Marlies. Inmiddels lezen dagelijks tussen de 200 en 300 mensen ons blog. Meeste bezoekers kregen we vorig jaar op 19 december. Toen bezochten ineens 3325 mensen ons blog. We weten nog steeds niet waarom. Over twee weken is het precies 1 jaar geleden dat Marlies is overleden. Het is voor ons een moment in ons leven wat we ons vrijwel dagelijks herinneren.

Het eerste half jaar na de dood van Marlies was vreselijk maar we hebben er van proberen te maken wat er van te maken viel. De boodschap van Marlies om het leven te vieren hebben we heel serieus genomen. We vieren het leven goed. Daarnaast is Hector noodgedwongen niet alleen geestelijk sneller gegroeid maar ook snel volwassen geworden. Als we samen op stap zijn moet Peter vaak lachen als mensen horen dat Hector “pas” 13 is.

Hector is zelfstandig geworden en begrijpt vrij goed hoe de wereld in elkaar zit. Hij snapt inmiddels heel goed dat als je moeder is begraven het leven van veel mensen gewoon doorgaat. Je bent dan als het ware ineens een zielig kind geworden, zo sneu voor dat kleine mannetje hoor je dan ergens op de achtergrond. Dat is voor Hector het afgelopen jaar naast het overlijden van Marlies best moeilijk geweest. Gelukkig is Hector niet zielig en snapt hij de nieuwe chemie van de wereld na Marlies steeds beter.

Wat hij de afgelopen maanden op school heeft weten recht te trekken qua cijfers is ook echt bijzonder te noemen. Op zulke momenten komen toch echt de genen van zijn moeder weer tevoorschijn. Het is echt niet zo dat we er nu zijn maar we zijn als nieuw gezin waar Peter naast vader, vriend van Hector nu ook ineens moeder is aardig op weg om ons leven te hervatten. Peter is niet op een Tinder popje gedoken maar heeft zich 24/7 bezig gehouden met het welzijn van Hector. Hector zit een stuk beter in zijn vel dan een jaar geleden en dat is gezien het leed wat hem is overkomen bijzonder. Hector draagt een dubbele last met zich mee. Hij heeft niet alleen  Marlies verloren maar ook zijn moeder.

Peter krijgt vaak van vrouwen te horen dat hij geen moeder kan zijn en dat is natuurlijk ook zo. Sinds hij in plaats van cava Bobby’s met tonic is gaan drinken heeft hij geen borsten meer. De moederrol van Marlies kan natuurlijk niemand vervullen maar Marit die Marlies als geen ander heeft gekend heeft Peter dit jaar vaak nachtelijke adviezen gegeven vanuit Curacao.

We gaan nu zomer vieren en niks meer doen met dit blog. We hebben laten zien dat we door kunnen gaan en Marlies is vanaf haar wolk in the cloud vast trots op ons. Hector is qua foto’s en actuele updates te volgens via zijn Instagram en hier op Facebook. Peter via Twitter maar ook via Instagram. We wensen iedereen een mooie zomer toe en vier het leven! Met of zonder ons 😉

Bezoek uit 020, koffie in het centrum, afgebrand via WhatsApp, naar Candy, eten en Dubstep

Vanmorgen kregen we hoog bezoek uit Amsterdam. Wessel om precies te zijn. Het was goed om bij te praten. Wessel is een Poelmann en over de Poelmannen had Peter onlangs iets doms geschreven. Dat was meer dan een beetje dom maar kwam destijds uit het hart. Dat hebben we uitgebreid besproken. Wessel voelde zich aangesproken maar gezien wat hij allemaal voor ons heeft gedaan samen met Sjoerd zou hij zich niet aangesproken moeten voelen. Peter had dat gewoon nooit moeten opschrijven en hij had Wessel eerder moeten Appen of bellen.

Daarna zijn we koffie gaan drinken met Tugba want we hadden haar al een tijdje niet meer gezien. We hebben haar leven en ons leven besproken. Ze geeft ons eerlijke en oprechte tips waar we wat mee kunnen en dat is lief en andersom proberen we dat natuurlijk ook te doen. In het centrum kwamen we Nan ook nog tegen.

Vandaag kregen we ook weer de volgende shit over ons heen. Zeg maar gerust een volle mestkar. Vanavond zouden we een groot feest hebben maar eerder deze week bleek ineens drie maanden na de uitnodiging dat we al om 22:00 uur naar huis moesten omdat we te jong en te oud zijn. Omdat we meestal pas om 22:00 uur binnen komen op een feest hebben we ons vervolgens keurig afgemeld. Achteraf realiseerden we ons dat, dat misschien wel weer bot zou zijn en hebben we weer aangekondigd dat we toch even langs zouden komen om een cadeautje te brengen. Daarop kwam geen reactie meer.

Ondertussen werden we op de achtergrond wel zwart gemaakt ten opzichte van meerdere mensen die we toevallig ook kennen. We gaven vandaag aan dat we dat raar vinden en toen barste de hel los. Narcistische woede in de puurste vorm. We leren in dit jaar wel steeds beter hoe mensen echt in elkaar zitten als ze doorgedraaid zijn. Peter is ook geen lieverdje maar het vervelende is wel dat Hector er altijd tussen zit. Peter wil hem juist van onzin die nergens over gaat en negatieve energie afschermen. Peter kreeg vandaag in zijn schoenen geschoven dat hij boos en beledigd is over de wereld om hem heen en dat afstraalt op Hector. Hoe erg kan je iemand die dag en nacht klaar staat voor zijn kind en zichzelf op de tweede plaats heeft gezet kwetsen? Why?

We zijn dit jaar nog nooit boos geweest, alleen toen Marlies dood ging. Beledigd zijn we zeker als mensen ons dingen in onze schoenen schuiven die niet waar zijn. We zijn samen al de hele dag van slag. Dat is naar en nog vervelender als mensen dat achter je rug om gaan doen en dan ook nog eens met onze kennissen. Alsof we dit jaar nog niet genoeg shit over ons heen hebben gehad. Als er iemand positief in het leven staat dan is het Peter wel. En ja…. dat is raar om dat van jezelf te zeggen en nog gekker om het op te schrijven. Toch is het zo en Peter geeft die positieve energie ook mee aan Hector. Niet zielig doen en bij de pakken neerzitten maar doorgaan. Zo zou Marlies het ook willen. Dat heeft Hector dit jaar ook bewezen. Iedereen feliciteerde hem daar gisteren mee op Facebook behalve de persoon waar dit stukje over gaat. Hoe triest kan je zijn. Hector helemaal blij maar nee er kon niet eens een LIKE vanaf. Hoe dan?

Het is ook niet voor het eerst dat, dat soort dingen gebeuren. De vorige keer zei dezelfde persoon in een volle huiskamer met kennissen dat Peter Barron Banding had ondergaan. Dat is het afbinden van aambeien…. Peter heeft dat afgedaan met de grap dat hij nu wel weer een strak holletje heeft maar zoiets doe je gewoon niet.

Nu ging het over een uitnodiging voor een BBQ voor de mensen die ons hebben bijgestaan en geholpen het afgelopen jaar. Hector en ik waren van plan om vanavond op het feestje de uitnodiging persoonlijk te doen. Niets meer en niets minder. Dat wordt dan op een nare manier in twijfel getrokken omdat we de rest van de mensen voor de BBQ al via WhatsApp al hadden uitgenodigd. Dat is blijkbaar overgekomen alsof we iemand hebben buitengesloten. Hector heeft zeer duidelijk aangegeven dat dat niet zo is en Peter ook maar daarop krijgen we dan allemaal nare reacties en dat wij vast wel praatjes gaan ophangen dat diegene niet wil komen op de BBQ waar we ook Marlies herdenken. Peter schrijft het daarom hier maar even op zodat iedereen weet hoe de vork in de steel zit.

Hector en ik respecteren dat het leven van sommige mensen een chaos is maar we laten ons niet schofferen. Het is nooit in ons opgekomen om mensen die ons en vooral Marlies hebben bijgestaan niet uit te nodigen maar het is misschien toch wel een goed idee om dat nu wel te doen. En ja we zijn nog nooit zo vreselijk beledigd als vandaag en ja wat kan je, je in mensen vergissen. Dezelfde persoon gaf eerder aan in een WhatsApp groep met vrienden dat ze 2 keer per maand met Hector zou gaan lunchen vlak nadat Marlies was begraven, de eerste keer moet nog steeds plaatsvinden. Vandaag krijgt Peter dan het verwijt dat Hector geen contact wil. Hector is nooit gebeld om te gaan lunchen. Het is bijna een soort geestelijke reverse engineerd waterboarding. Wij vinden alles prima maar er zijn echt grenzen aan wat je met mensen kan doen. Die grens is nu bereikt. 
Hector heeft vanmorgen zijn voet verzwikt en kan moeilijk lopen. Hij heeft veel pijn en is vanmiddag thuis gebleven. Peter moest van Hector naar Candy om af te koelen. Dat was inderdaad cool en funky!

Daarna weer gauw naar huis om Trûlah uit te laten en samen nasi kuning te eten. Ditmaal geen hond in de pot maar op tafel. Op zo’n dag als vandaag mag alles. Hector heeft na het eten zijn voet nog wat tijd gegeven om te herstellen. Daarna zijn we samen op pad gegaan naar een popfestival in Delft. Kleinschalig zonder gedoe en leuk om even een uurtje te swingen. We hebben naar Dubstep van Modestep gekeken en geluisterd. Dat was best wel heftig. Betere afsluiting van de dag kan je niet hebben en het begin was ook heel fijn.

Brekend!!!! Hector is over!!!!!!!

Peter is net gebeld door de mentor van Hector zijn school en Hector is over!!!!!! Eigenlijk onbegrijpelijk hoe hij zich in zo’n vreselijk jaar heeft weten te herpakken en het toch nog heeft gepresteerd om over te gaan. Duizend maal respect!!!!!!!

Peter is supertrots op Hector en barstte meteen in tranen uit toen hij het goede nieuws had gehoord van Hector zijn mentor. Respect!!!!!! Echt een topprestatie!!!!!!

Ook speciale dank aan alle leraren van het CLD in Delft, Nikki Koster, mevrouw de Koning en natuurlijk aan Sanne van Hulpstudent.nl. Ze hebben Hector dit jaar fantastisch begeleid. Het is bijzonder hoe iedereen met zoveel liefde en energie Hector heeft geholpen.

Hector heeft het vanmiddag thuis met Trûlah gevierd en omdat Peter bijtijds naar huis kon hebben we het samen nog gevierd bij Leef tapas in Delft.

Het motto van Leef past ook wel bij ons. Geen one life, live it maar ook terugkijken en dromen van morgen. Hector heeft blauwe vingers van alle reacties die hij kreeg via Snapchat, Insta, Facebook, WhatsApp en social tools waar Peter zelfs nog nooit van had gehoord. Het organisch bereik is groot maar ook versplinterd. Hector is helemaal gelukkig en Peter supertrots op hem. Marlies kijkt toe vanaf een wolk en is ook supertrots op hem!

Zelfs Dolf gaat inmiddels in de hottub en vader van trûlah overleden

De laatste weken klinkt het bij ons thuis wel alsof we op een bouwterrein wonen. Elke dag geboor, zagen, verdwaalde bladblazer mannetjes die nu elke dag hetzelfde stukje doen met een bosmaaier en ga zo maar door. Wat vooral opvalt is dat ze allemaal tussen 08:00 uur en 09:00 uur vreselijk lawaai maken en daarna hoor je ze niet meer. Het is net alsof ze zich een uurtje helemaal het rambam werken en daarna aan de koffie gaan voor de rest van de dag.

Vandaag stopte er iemand een boor in het beton een paar huizen verderop. Hector kon dus weer niet uitslapen en Trûlah was helemaal bang omdat ze ooit als pup een trauma heeft opgelopen door boorgeluiden. Ze gaat dan piepen en trillen van angst en wil dan het liefst zo ver mogelijk van huis achterin de tuin tegen het hek liggen.

We lieten Trûlah snel naar buiten en stapten bijna in een half opgegeten muis die Dolf ons had geschonken. Vervolgens viel Dolf in de hottub en klom er weer zelf uit en toen waren we allemaal wel klaarwakker. 

Hector heeft Dolf afgedroogt en daarna Trûlah uitgelaten. Peter heeft de resten van de muis verzameld en is daarna lunch gaan halen. Aan het eind van de ochtend hebben we nog een uur in de tuin liggen zonnen. Dat was echt heerlijk.

Na de lunch is Peter met Trûlah de polder ingegaan en Hector is gaan chillen. Daarna moest Peter naar Den Haag om te werken en is Hector leuke dingen gaan doen. Stukje door de polder op zijn Boosted Board en daarna thuis gamen. Gewoon omdat het kan omdat je vader niet thuis is. Toen Peter thuis kwam was Hector nog steeds aan het gamen en dat is prima maar gisteren hadden we wel een dingetje omdat Hector nadat hij naar bed gaat nog een uur op de pot YouTube vlogs gaat zitten kijken. Vandaag ging dat al beter. Wat wel bijzonder was, is dat Hector alle schoenen in huis heeft opgeruimd.

Ze liggen nu netjes in de kast en als we binnenkort weer wat meer ruimte creëren dan kunnen we een scholenkast maken in de kledingkamer. Wel zo handig vanwege onze gezamenlijke sneaker collectie. 6 paar Vans en nog wat Nike’s…… Nu hebben we nog dezelfde maat dus dat is ook wel grappig. Kunnen we elkaars schoenen aan.

De temperatuur van het water in de hottub is inmiddels 32 graden. Links een foto van precies 1 jaar geleden. Toen was het op 5 juli bewolkt en niet alleen op die dag. Wat dat betreft hebben we dit jaar echt geluk met het mooie weer. Ons gras ziet eruit alsof het hartstikke dood is omdat we nooit sproeien. Als je dit artikel leest doen we dus toch eindelijk iets goeds in de tuin. Dat gele gras gaat ooit weer groen worden zonder te sproeien.

Tot slot kregen we vandaag aan het eind van de dag nog het trieste nieuws dat de vader van trûlah is overleden aan een longtumor. Bambam was een echte oerhond die altijd in en rondom Indigo op het Zwarte Pad in Scheveningen te vinden was. Dat is ook de geboortegrond van Trûlah. Hij is 10 jaar geworden. Hij laat (minstens) 19 kinderen na….

Hector is lekker aan het bijkomen

Het gaat inmiddels weer beter met Hector. Hij gaat dankzij het geblaf van Trûlah vanmorgen, morgen nog een poging doen om uit te slapen maar hij is lekker aan het bijkomen en aan het chillen.

Als Hector thuis is blijkt ook meteen dat we een goede geautomatiseerde taakverdeling hebben. Peter staat altijd vroeg op om Trûlah uit te laten en de hut op te ruimen en Hector haalt lunch.

Trûlah ging in de middag na het wandelen in de tuin op een stretcher liggen en Hector ernaast. Volledige vakantie mode 🙂

Peter ging voor het eerst op zijn Boosted Board naar zijn werk. In Delft kan je prima rijden maar in Den Haag moet je slalommen om de ambtenaren en uitkijken voor de gaten in de weg.

Vooral rondom bet ijspaleis (gemeentehuis) is het een chaos met gaten in de weg. Morgen dus maar weer op de Brompton.

Hector is in de middag ook met zijn Boosted Board op pad geweest. Op de foto die hij toestuurde was hij nog 1 kilometer verwijderd van Schiedam. Onderweg kwam hij ook nog brandweer tegen die een koe uit de sloot had gehaald.
Hector heeft vandaag bij Ilona, Luc, Madelief en Job gegeten. Worstjes van de BBQ en pasta salade. Peter had curry van de Eazie.

Toen Peter aan Hector vroeg of hij in de hottub zat stuurde hij de bovenstaande foto…. In Den Haag was het rustig maar Peter was toch laat thuis. Volgende week om deze tijd weten we of Hector over is. Spannende tijden!

Hector gaat deze week even afkoelen in de hottub

De dag begon vanmorgen om 07:45 uur prachtig, mooi weer, blije beesten, blije Hector en blije Peter. Als het mooi weer is, is dat ook niet zo moeilijk. Maar Hector is ook blij dat zijn proefwerkweek achter de rug is en dat het bijna vakantie is.

Hector zat zo goed in zijn vel dat hij zelfs twee verschillende schoenen aantrok naar school. Dat heeft iets met zelfvertrouwen en trots te maken en dat is hij omdat hij de afgelopen week veel goede cijfers heeft gehaald.

Zo ook vandaag. Hector kreeg een 8,3 voor zijn proefwerk Engels wat hij vorige week had en daarmee zijn alle cijfers binnen. Bijzondere score weer. Daarbij ook een verassing want hij haalde voor een SO Frans ook nog een 7. Hector nog blijer dan hij al was.

Niet veel later kwam Hector alleen huilend naar huis omdat hij op school gepest was. Dat gebeurd natuurlijk wel vaker en Hector heeft een dikke huid en een goed oplossend vermogen maar nu was hij er helemaal klaar mee. Hector heeft de afgelopen tijd keihard gewerkt om zijn cijfers te verbeteren met als doel om over te kunnen gaan. Ook voor zijn proefwerkweek de afgelopen week heeft hij hard geleerd. Vandaag was er iemand in zijn klas die hem daarmee zat te treiteren. Zo van he, he heb je eindelijk ook een keer een voldoende gehaald.

Hector probeerde diegene uit te leggen dat het voor hem erg moeilijk was om dit jaar te leren maar dat negeerde diegene. Daarop is Hector weggelopen om escalatie te voorkomen en hij was verdrietig. Hector kreeg vervolgens bijval van andere leerlingen omdat hij is genegeerd en toen is het uit de hand is gelopen. De leerling heeft toen iets gezegd van ik heb het ook moeilijk omdat mijn ouders zijn gescheiden. Hector heeft toen gezegd dat de leerling zijn moeder nog heeft en toen was het over. Hij bleef Hector negeren toen Hector het wilde uitpraten. Hector heeft daarop besloten om naar huis te gaan. De leerling pest Hector wel vaker maar nu kwam het op Hector over als je moet niet zeuren dat je moeder dood is want ik heb het ook moeilijk. Samen met de stress om goede cijfers te halen om over te kunnen gaan en iemand die daar dan heel erg denigrerend over doet is er toen blijkbaar bij Hector iets geknapt.

Peter heeft met Hector gesproken en besloten dat hij de rest van de week maar even samen met Trûlah moet bijkomen. De toetsen zijn voorbij, de cijfers zijn binnen en het is mooi weer buiten. Perfect om even op adem te komen en terug te denken wat er allemaal is gebeurd het afgelopen jaar. Soms kan het echt allemaal teveel zijn en dat moment was vandaag. Het is sowieso al bijzonder dat Hector na de dood van Marlies meteen naar school is gegaan en dat hij dit jaar heeft volbracht. Peter heeft daar echt heel veel bewondering voor en nog meer hoe Hector zich heeft weten te herpakken qua cijfers de afgelopen tijd.

Peter heeft Trûlah nog even uitgelaten en is daarna naar Den Haag gegaan om te werken. Trûlah en Dolf zijn samen gaan afkoelen op de hardstenen vloer in huis en Hector in de hottub. Als vader zijn dit wel de meest vreselijke dagen om weg te gaan om te werken.

Hector stuurde nog een update dat het met hem en de beesten goed ging. Toen Peter laat thuis kwam hebben we elkaar nog even gezien en lag Hector samen met Trûlah op de bank.

Weer goede cijfers en poetsen met tropische temperaturen

De dag begon vandaag prachtig alleen was het midden in de nacht. Toen bleek dat Hector een 7,1 had gehaald voor zijn proefwerk biologie. Peter helemaal hysterisch terwijl Hector lekker lag te slapen. Toen Peter vanmorgen in Magister keek zag hij dat Hector ook een 3 had gehaald voor Frans. Dat was te verwachten want Hector is daar gewoon erg slecht in.

Niet veel later kreeg hij ook zijn cijfer voor zijn repetitie Nederlands binnen en dat was een 7,2. Alleen Engels ontbreekt nog dus dat is spannend. Tot nu toe heeft Hector zijn tekorten binnen een zeer korte periode weten te halveren en staat hij gemiddeld een 6. De laatste weken schieten zijn cijfers omhoog dus dat is super postief. Alleen voor godsdienst en Frans staat hij onvoldoende. Aanstaande vrijdag houden de leraren rapportvergaderingen en bespreken ze ook of Hector over gaat. Volgende week woensdag moet Hector zijn rapport ophalen…. Spannende tijden.

Hector had vandaag een korte schooldag. Boeken inleveren en een mentorles. Daarna ging hij naar het centrum om zijn Playstation op te halen. Hij kan er geen games meer op spelen maar wel online Fortnite spelen. Alleen bij Sony weten ze hoe je dat kan oplossen. Heel fijn weer. Hector had een week niet kunnen gamen dus vandaag ging hij weer even los. Peter vindt het belachelijk als kinderen met dit weer zitten te gamen, dus ook als Hector dat doet. Echt zonde van het mooie weer.

Peter had vandaag zijn poetsdag en met 27 graden is dat toch iets minder grappig. Beneden in de man Cave is het nog lekker koel maar als je een verdieping hoger komt is het tropisch warm overdag. De hut van 3 verdiepingen is weer schoon en Hector heeft zelf zijn bed verschoond.

In de winter is onze vloer van hardsteen minder grappig zonder vloerverwarming maar in de zomer is hij heerlijk om snel af te koelen. Trûlah gaat meteen plat op de vloer als we hebben gewandeld.

Peter was vandaag vrij en dus hebben we van de BBQ gegeten. Links zie je Trûlah op het moment dat de worstjes erop liggen. rechts Dolfje als het toetje er is….

Het was een mooi weekend

Gisteren was het precies 1 jaar geleden dat Marlies het vreselijke bericht kreeg dat ze hersentumoren in haar hoofd had. Het was ook de dag dat Hector samen met Siep een groot feest gaf ter ere van hun laatste dag op de lagere school. Blijdschap aan de ene kant en drama aan de andere kant van Delft. Het voelt voor ons nog steeds als de dag van gisteren. Omdat Marlies min of meer vanaf haar sterfbed eiste dat we het leven moeten vieren hebben we dat gisteren ook gedaan. 

We zijn samen met Stammie, Marlies (zus van Peter), Sanne, Jeffrey en Hugo naar Hillywood alive geweest. Zeg maar een popfestival maar dan anders… Daar hebben we Eric ook nog even gezien en dat was gezellig. 
Eerste optreden wat we zagen was van dikke Dennis & de Røckers. Conclusie is dat hij echt kan zingen en de bandleden speelden ooit bij the Remones dus dat was ook ok.

Aan het begin van het concert waren Hector, Hugo, Sanne en Jeffrey bij een optreden van rapper Sjors maar sloten zich later weer bij ons aan. Nog net op tijd voor de klassieker Schoppenaas wat een Nederlandse cover is van het nummer ace of spades van Motörhead.

Daarna speelde de Nederlandse grunge band Green Lizard. Met o.a. Rudeboy, ooit frontman van de legendarische band Urban Dance Squad. Veel mensen die Peter gisteren sprak hadden nog nooit van de Urban Dance Squad gehoord. Het is op zich al een schande dat de band niet eens voorkomt in de top 2000. Geeft ook wel een beetje aan wat voor mensen achter die lijst zitten. Green Lizard bracht een ode aan Nirvana en dat was gewoon retegoed.

Vanmorgen stonden we om 05:00 uur in de tuin van Stammie in Nederhorst den Berg en toen kwam de zon al weer op… Het was een mooi weekend met veel lol en veel te veel biertjes. Trûlah mocht logeren op de Roedel boerderij en die had zich ook vermaakt.