Bezoek uit 020, koffie in het centrum, afgebrand via WhatsApp, naar Candy, eten en Dubstep

Vanmorgen kregen we hoog bezoek uit Amsterdam. Wessel om precies te zijn. Het was goed om bij te praten. Wessel is een Poelmann en over de Poelmannen had Peter onlangs iets doms geschreven. Dat was meer dan een beetje dom maar kwam destijds uit het hart. Dat hebben we uitgebreid besproken. Wessel voelde zich aangesproken maar gezien wat hij allemaal voor ons heeft gedaan samen met Sjoerd zou hij zich niet aangesproken moeten voelen. Peter had dat gewoon nooit moeten opschrijven en hij had Wessel eerder moeten Appen of bellen.

Daarna zijn we koffie gaan drinken met Tugba want we hadden haar al een tijdje niet meer gezien. We hebben haar leven en ons leven besproken. Ze geeft ons eerlijke en oprechte tips waar we wat mee kunnen en dat is lief en andersom proberen we dat natuurlijk ook te doen. In het centrum kwamen we Nan ook nog tegen.

Vandaag kregen we ook weer de volgende shit over ons heen. Zeg maar gerust een volle mestkar. Vanavond zouden we een groot feest hebben maar eerder deze week bleek ineens drie maanden na de uitnodiging dat we al om 22:00 uur naar huis moesten omdat we te jong en te oud zijn. Omdat we meestal pas om 22:00 uur binnen komen op een feest hebben we ons vervolgens keurig afgemeld. Achteraf realiseerden we ons dat, dat misschien wel weer bot zou zijn en hebben we weer aangekondigd dat we toch even langs zouden komen om een cadeautje te brengen. Daarop kwam geen reactie meer.

Ondertussen werden we op de achtergrond wel zwart gemaakt ten opzichte van meerdere mensen die we toevallig ook kennen. We gaven vandaag aan dat we dat raar vinden en toen barste de hel los. Narcistische woede in de puurste vorm. We leren in dit jaar wel steeds beter hoe mensen echt in elkaar zitten als ze doorgedraaid zijn. Peter is ook geen lieverdje maar het vervelende is wel dat Hector er altijd tussen zit. Peter wil hem juist van onzin die nergens over gaat en negatieve energie afschermen. Peter kreeg vandaag in zijn schoenen geschoven dat hij boos en beledigd is over de wereld om hem heen en dat afstraalt op Hector. Hoe erg kan je iemand die dag en nacht klaar staat voor zijn kind en zichzelf op de tweede plaats heeft gezet kwetsen? Why?

We zijn dit jaar nog nooit boos geweest, alleen toen Marlies dood ging. Beledigd zijn we zeker als mensen ons dingen in onze schoenen schuiven die niet waar zijn. We zijn samen al de hele dag van slag. Dat is naar en nog vervelender als mensen dat achter je rug om gaan doen en dan ook nog eens met onze kennissen. Alsof we dit jaar nog niet genoeg shit over ons heen hebben gehad. Als er iemand positief in het leven staat dan is het Peter wel. En ja…. dat is raar om dat van jezelf te zeggen en nog gekker om het op te schrijven. Toch is het zo en Peter geeft die positieve energie ook mee aan Hector. Niet zielig doen en bij de pakken neerzitten maar doorgaan. Zo zou Marlies het ook willen. Dat heeft Hector dit jaar ook bewezen. Iedereen feliciteerde hem daar gisteren mee op Facebook behalve de persoon waar dit stukje over gaat. Hoe triest kan je zijn. Hector helemaal blij maar nee er kon niet eens een LIKE vanaf. Hoe dan?

Het is ook niet voor het eerst dat, dat soort dingen gebeuren. De vorige keer zei dezelfde persoon in een volle huiskamer met kennissen dat Peter Barron Banding had ondergaan. Dat is het afbinden van aambeien…. Peter heeft dat afgedaan met de grap dat hij nu wel weer een strak holletje heeft maar zoiets doe je gewoon niet.

Nu ging het over een uitnodiging voor een BBQ voor de mensen die ons hebben bijgestaan en geholpen het afgelopen jaar. Hector en ik waren van plan om vanavond op het feestje de uitnodiging persoonlijk te doen. Niets meer en niets minder. Dat wordt dan op een nare manier in twijfel getrokken omdat we de rest van de mensen voor de BBQ al via WhatsApp al hadden uitgenodigd. Dat is blijkbaar overgekomen alsof we iemand hebben buitengesloten. Hector heeft zeer duidelijk aangegeven dat dat niet zo is en Peter ook maar daarop krijgen we dan allemaal nare reacties en dat wij vast wel praatjes gaan ophangen dat diegene niet wil komen op de BBQ waar we ook Marlies herdenken. Peter schrijft het daarom hier maar even op zodat iedereen weet hoe de vork in de steel zit.

Hector en ik respecteren dat het leven van sommige mensen een chaos is maar we laten ons niet schofferen. Het is nooit in ons opgekomen om mensen die ons en vooral Marlies hebben bijgestaan niet uit te nodigen maar het is misschien toch wel een goed idee om dat nu wel te doen. En ja we zijn nog nooit zo vreselijk beledigd als vandaag en ja wat kan je, je in mensen vergissen. Dezelfde persoon gaf eerder aan in een WhatsApp groep met vrienden dat ze 2 keer per maand met Hector zou gaan lunchen vlak nadat Marlies was begraven, de eerste keer moet nog steeds plaatsvinden. Vandaag krijgt Peter dan het verwijt dat Hector geen contact wil. Hector is nooit gebeld om te gaan lunchen. Het is bijna een soort geestelijke reverse engineerd waterboarding. Wij vinden alles prima maar er zijn echt grenzen aan wat je met mensen kan doen. Die grens is nu bereikt. 
Hector heeft vanmorgen zijn voet verzwikt en kan moeilijk lopen. Hij heeft veel pijn en is vanmiddag thuis gebleven. Peter moest van Hector naar Candy om af te koelen. Dat was inderdaad cool en funky!

Daarna weer gauw naar huis om Trûlah uit te laten en samen nasi kuning te eten. Ditmaal geen hond in de pot maar op tafel. Op zo’n dag als vandaag mag alles. Hector heeft na het eten zijn voet nog wat tijd gegeven om te herstellen. Daarna zijn we samen op pad gegaan naar een popfestival in Delft. Kleinschalig zonder gedoe en leuk om even een uurtje te swingen. We hebben naar Dubstep van Modestep gekeken en geluisterd. Dat was best wel heftig. Betere afsluiting van de dag kan je niet hebben en het begin was ook heel fijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *