Life has no REWIND button! Do it now!

Op dit blog hebben we afgelopen jaar inclusief dit bericht 304 berichten gepubliceerd. Vrijwel elke dag een update over ons dagelijks leven zonder Marlies. Inmiddels lezen dagelijks tussen de 200 en 300 mensen ons blog. Meeste bezoekers kregen we vorig jaar op 19 december. Toen bezochten ineens 3325 mensen ons blog. We weten nog steeds niet waarom. Over twee weken is het precies 1 jaar geleden dat Marlies is overleden. Het is voor ons een moment in ons leven wat we ons vrijwel dagelijks herinneren.

Het eerste half jaar na de dood van Marlies was vreselijk maar we hebben er van proberen te maken wat er van te maken viel. De boodschap van Marlies om het leven te vieren hebben we heel serieus genomen. We vieren het leven goed. Daarnaast is Hector noodgedwongen niet alleen geestelijk sneller gegroeid maar ook snel volwassen geworden. Als we samen op stap zijn moet Peter vaak lachen als mensen horen dat Hector “pas” 13 is.

Hector is zelfstandig geworden en begrijpt vrij goed hoe de wereld in elkaar zit. Hij snapt inmiddels heel goed dat als je moeder is begraven het leven van veel mensen gewoon doorgaat. Je bent dan als het ware ineens een zielig kind geworden, zo sneu voor dat kleine mannetje hoor je dan ergens op de achtergrond. Dat is voor Hector het afgelopen jaar naast het overlijden van Marlies best moeilijk geweest. Gelukkig is Hector niet zielig en snapt hij de nieuwe chemie van de wereld na Marlies steeds beter.

Wat hij de afgelopen maanden op school heeft weten recht te trekken qua cijfers is ook echt bijzonder te noemen. Op zulke momenten komen toch echt de genen van zijn moeder weer tevoorschijn. Het is echt niet zo dat we er nu zijn maar we zijn als nieuw gezin waar Peter naast vader, vriend van Hector nu ook ineens moeder is aardig op weg om ons leven te hervatten. Peter is niet op een Tinder popje gedoken maar heeft zich 24/7 bezig gehouden met het welzijn van Hector. Hector zit een stuk beter in zijn vel dan een jaar geleden en dat is gezien het leed wat hem is overkomen bijzonder. Hector draagt een dubbele last met zich mee. Hij heeft niet alleen  Marlies verloren maar ook zijn moeder.

Peter krijgt vaak van vrouwen te horen dat hij geen moeder kan zijn en dat is natuurlijk ook zo. Sinds hij in plaats van cava Bobby’s met tonic is gaan drinken heeft hij geen borsten meer. De moederrol van Marlies kan natuurlijk niemand vervullen maar Marit die Marlies als geen ander heeft gekend heeft Peter dit jaar vaak nachtelijke adviezen gegeven vanuit Curacao.

We gaan nu zomer vieren en niks meer doen met dit blog. We hebben laten zien dat we door kunnen gaan en Marlies is vanaf haar wolk in the cloud vast trots op ons. Hector is qua foto’s en actuele updates te volgens via zijn Instagram en hier op Facebook. Peter via Twitter maar ook via Instagram. We wensen iedereen een mooie zomer toe en vier het leven! Met of zonder ons 😉

12 gedachten over “Life has no REWIND button! Do it now!

  1. I love you both. This blog became my friend to listen to the emotions you sometimes could not express fully in person.

    Marlies’s message will continue to shine until the last breathe.

    Thank you for sharing this wonderful and truly incredible journey Peter and Hector (from now the 1,5 men) 😉

    Love,
    Nitant

  2. Jullie kennen mij niet maar ik volgde jullie dagelijks via dit blog. Ik heb in mijn jeugd hetzelfde meegemaakt als Hector. Ik wou dat ik zo’n vader als Hector had gehad. Echt heel tof hoe jullie dit open hebben gedeeld met de rest van de wereld. Jammer dat jullie stoppen.

  3. Hallo Mannen,

    Jullie kennen mij ook niet maar ik lees altijd voor het slapen gaan jullie blog. Jammer dat jullie stoppen maar begrijpelijk. Bedankt voor jullie verhalen die mij meer dan eens diep hebben geraakt maar ook aan het lachen hebben gemaakt.

    Noor

  4. Goed geschreven Peet!
    Niet alleen nu, maar steeds!
    Als je de waarheid zegt, zijn er altijd figuren die er iets anders van maken.
    Houdt de moed er in en ga lekker door, samen met je zoon.
    Er zijn nare tijden, slechte tijden, maar gelukkig heel veel mooie tijden en daar hebben jullie het afgelopen jaar veel van geleerd!
    Jullie doen het geweldig saampjes en dat mag ook wel eens gezegd worden!
    En dan vergeet ik Trulah en Dolfje niet: onder jullie goede zorgen zie je dat ze een heerlijk leventje hebben.
    Ik zeg altijd: het mooiste op de wereld zijn de dieren – mensen maken er een puinhoop van – en dat blijf ik volhouden (gelukkig niet alle mensen, maar…………
    laten wij er wat moois van maken!)

  5. Hi H&P,

    You have done exactly what Marlies would expect from you. Do not worry about all those well-meant advice from so-called friends. Love you both !!! Love to see your photos on insta!!!

    Rob

  6. Hallo Hector en Peter,

    Jammer dat jullie stoppen. Er zit veel positieve energie in jullie website. Ik zit in de rouwverwerking en heb veel van jullie kunnen leren. Er zijn niet veel mensen die het leven zo snel weer kunnen oppakken. Het is echt bijzonder dat jullie je leven met anderen hebben kunnen delen. De meeste mensen durven nog niet eens hun eigen profielfoto op social media te zetten. Jullie openheid en oprechtheid is bijzonder.

    Bedankt voor alle fijne berichten!!

  7. Ik woon ook in het Tanthof en volg jullie al een tijdje. Peter kom ik altijd om 07:30 uur tegen met de hond en mijn man ziet hem s’nachts altijd lopen met de hond. Snap niet waar hij de energie vandaan haalt als je leest wat jullie ook nog de rest van de dag doen. Respect hoe jullie het doen. Peter is nog wel meer dan een vader en een moeder!

  8. Ik lees jullie blog al sinds de kerst en dat voelde in het begin best wel een beetje als over de schutting kijken bij mensen die je niet kent. Iedereen kan tegenwoordig alles opschrijven wat hij of zij wil maar aan jullie verhalen heb ik wel een heel apart gevoel overgehouden. Ze zijn open en eerlijk geschreven en ook interessant om te lezen. Het geeft echt een goede inkijk wat jullie is overkomen en hoe jullie daar mee omgaan. Ik gun Hector veel plezier in zijn leven en Peter ook. Het ga jullie goed, dat verdienen jullie echt.

    P.s. Ik heb ook veel respect op de manier hoe Hector een mozaïek heeft gemaakt voor het graf van zijn moeder. Ik heb daar echt om moeten huilen, zo mooi. Gisteren moest ik ook huilen toen ik las dat jullie steeds maar weer willen verbinden maar dat er aan de andere dan weer mensen zijn die dat kapot maken. Echt erg.

  9. Ha jongens,
    Wat een goed nieuws: Hector over! Gefeliciteerd!
    Jullie zijn flinkerds.
    Wob en Janny zullen me wel een beetje op de hoogte houden van jullie reilen en zeilen. Het ga jullie goed.
    Groetjes,
    Thecla

  10. Beste Peter en Hector,

    Nadat de verpleging mij een paar maanden na het overlijden van Marlies op jullie blog heeft geattendeerd, heb ik af en toe meegelezen het afgelopen jaar. Ik heb diepe bewondering voor hoe jullie samen het leven vieren en de herinnering aan Marlies levend houden. Ik was pas een paar weken arts toen ik jullie heb ontmoet, en hoewel alle beslissingen gedurende het proces natuurlijk door ervaren specialisten zijn gemaakt, was ik degene die jullie op dat eerste moment op de SEH (en later op de afdeling opnieuw) te woord heb gestaan. De onverwachte diagnose en de snelle achteruitgang hebben veel indruk op me gemaakt, net als jullie band als familie met elkaar. Ik heb er ook van geleerd dat als iemand wordt aangekondigd met ‘burn-out-klachten’ en je tijdens het gesprek en lichamelijk onderzoek het gevoel hebt dat er meer aan de hand is, je altijd verder moet kijken. Deze ervaringen hebben van mij een betere arts gemaakt.

    Heel veel geluk in jullie verdere leven en bedankt dat ik via dit blog heb kunnen zien hoe het met jullie verder is gegaan,

    Hartelijke groet,
    Maaike van der Plas
    (Arts-assistent neurologie)

    • Beste Maaike,

      bedankt voor je reactie, dat waarderen we zeer. Vooral ook hoe open je dat doet. Toen je vorig jaar op de SEH de onverwachte diagnose kwam vertellen zag ik vlak daarvoor aan je blik al dat het heel slecht nieuws zou worden. Je was toen ook heel erg geschrokken. Niet omdat je slecht nieuws moest overbrengen aan ons maar vooral om wat je had gezien. Dat gaf voor mij ook meteen aan hoe betrokken je was en dat is bijzonder.

      We hebben alle zorg die Marlies op de afdeling neurologie heeft gekregen als zeer liefdevol ervaren. De dames van de verpleging waren elke dag superlief en zorgzaam en gezien hoe hard ze werken hebben wij daar echt bijzondere waardering voor.

      Hector en ik hebben de meest vreselijke periode uit ons leven 24/7 bij jullie op de afdeling doorgebracht en daar denken we vaak aan terug. Het was mooi dat we de kostbare tijd die Marlies nog had maximaal hebben benut door constant bij haar te kunnen zijn.

      Hartelijke groeten terug van ons en nogmaals veel dank voor de goede zorg!

      Peter en Hector

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *