Tranen en plezier in de mancave

Het leven zonder Marlies heeft ook tot gevolg dat er af en toe dingen gebeuren die zeg maar voorheen gevoelig lagen. Een rookmachine in huis was ondenkbaar maar Hector heeft het inmiddels voor elkaar. Via WhatsApp op Curacao besteld en thuis laten bezorgen bij buurvriend Hugo… Op de linker foto kan je goed zien dat hij het doet of dat ons huis niet goed geïsoleerd is, van die dingen….

Dank aan de buren dat ze de brandweer niet gebeld hebben. De hottub is inmiddels ook weer in gebruik en we hebben vandaag via Marktplaats een hottub kachel op de kop weten te tikken. Met dank aan buurman Bas voor het vervoer 😉

Woensdag hebben we overigens vanwege het weer ritueel vlees verbrand op de BBQ met een beetje sla. Vandaag kwam er een vrouwtje langs met een pannetje met andijviestamppot (zonder spekjes) en vrije uitloop mini scharrelgehaktballen. Dat vrouwtje was Peter die Hector nu al bijna een maand aan het voeren is en soms ook andersom. Dat gaat op zich dus best goed. Hector heeft inmiddels wel aangegeven dat hij na de rouwperiode af en toe graag een keer mee wil eten met de buren en andere vrienden en vriendinnen. Zeg maar als Peter weer s’avonds gaat werken. Sorry Marit 😉

Zo’n rouwperiode is best ingewikkeld. Als je terug komt uit Curacao wil je na thuiskomst eigenlijk het liefst weer meteen 9 uur in het vliegtuig zitten om terug te gaan. Er zijn momenten van geluk met een glaasje cava om te vieren dat het de eerste dagen goed is gegaan met Hector op school. De chatsessies via WhatsApp met o.a. de faamilie in 020, Curacao en Barcelona doen Peter ook goed. Probleem van datzelfde WhatsApp is wel dat iedereen je direct kan bereiken en het is soms gewoon te druk om iedereen te beantwoorden. We zijn echt intens blij met alle lieve berichten en kaarten die nog steeds binnen stromen.

Er zijn ook momenten dat je helemaal knapt en die zijn niet te controleren en dat hoeft ook niet. Hector en ik hadden het eerder deze week heftig bij het bezoek aan het graf van Marlies en als Peter Ramses weer hoort stroomt zijn toetsenbord ook meteen vol met tranen. Het proces van verwerking en om binnenkort weer te gaan werken is ingewikkeld. Het is stoer van Hector dat hij zijn eerste introductieweek op school bijna goed heeft volbracht. Hij zit op een nieuwe school, kent daar helemaal niemand en is gelukkig. Peter zit nog even als achtervang thuis met een kopje thee s’middags voor het geval Hector knapt, dat moet je namelijk samen doen en niet alleen. Vanmiddag ging dat voor het eest even mis want Peter moest naar Den Haag om de schade van de uitvaart op te maken bij Johan van Stijl & Traditie Uitvaartzorg. Ondertussen kwam Hector thuis en was hij zijn sleutel vergeten…. Toen Peter na twee uur weer thuis was lag hij in de tuin te slapen… Dat soort dingen…. Samen zijn we kapot van het verlies van Marlies, geestelijk en lichamelijk en dat moet echt (in)slijten.

Hector, Hugo (buurjongen) en Peter hebben vandaag nog even de hond en de drone uitgelaten en de ondergaande zon was erg mooi vandaag. Ondertussen gaan op zo’n moment de gedachten weer naar de notaris (wie, waar, waarom?) waar Peter snel langs moet en meer van dat soort dingen. Ook dat kost veel tijd.

Hier om de hoek ligt moeder aarde en via de drone kan je goed zien waarom. Hector en ik vinden het wel een symbool voor Marlies. Het voelt in ieder geval goed om op deze plek de hond uit te laten en de zon onder te zien gaan. Morgen weer een dag met veel papierwerk….

Het PingPongBallen blog over het verloop van de laatste weken van Marlies updaten we niet meer maar we hebben het blog deze week wel aangemeld bij Google. Bijzonder is dat het blog zonder bekendheid op internet van 6 juli tot en met 29 juli al bijna 14.000 bezoekers trok. 8200 bezoeken kwamen uit Nederland en de overige 5800 uit de rest van de wereld behalve Oceanië en Groenland. Bezoeken aan de website over Marlies verliepen mobiel het meest via een iPhone en via een desktop het meeste via een Mac 🙂 Drukste dag was 21 juli met 1366 bezoeken. Dat was de sterfdag van Marlies en ook de dag dat we even niet meer in staat waren om de website te updaten.

Inmiddels liggen er ook meerdere verzoeken en suggesties om een boek te schrijven over het PingPongBallen blog en (nu al) over ons nieuwe blog WeZullenDoorgaan.nl Dat is leuk maar dat is ons doel niet, het doel is nu vooral om iedereen af en toe even bij te praten over het leven zonder Marlies, net zoals we dat hebben gedaan over Marlies. En waarom zou je een boek kopen als je het hier gratis online kan lezen 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *