Hector en zijn meneer Nilsson

Hector heeft vandaag kort gesproken met zijn mentor over het eventueel zitten blijven dit jaar. Zijn mentor gaat het met de andere leerkrachten bespreken en komt er later op terug. Thuisblijven vanwege rouwverwerking en bijscholen op de punten waar Hector nu slecht op scoort is vooralsnog geen optie vanwege de leerplicht. Het is in ieder geval knap van Hector dat hij dit zelf meteen oppakt en hij wil ook niet bij de pakken neerzitten.

Peter krijgt steeds de vraag of het nu niet erg is dat Hector soms s’avonds alleen thuis is. Het standaard antwoord is dan altijd: hij is niet alleen thuis want hij is altijd samen met Trûlah en Dolfje.

Trûlah is één op één vergelijkbaar met meneer Nilsson, het aapje van Pippi Langkous. Hector deelt veel met Trûlah, alle leuke en soms minder leuke dingen. Samen hebben ze een goede band en balans en daarom voelt hij zich nooit alleen. Via FaceTime, iPhone, apps en Apple Watch hebben Hector en Peter de hele dag contact en dat werkt goed. Als er echt nood is dan hebben we superlieve buren die Hector acuut kunnen redden als het nodig is. Hector heeft ook veel gemeen met Pippilotta Victualia Rolgordijna Kruizemunta Efraïmsdochter Langkous. Zijn moeder woont ook in de hemel en Dolfje (kleine zwartje) kan je wel zien als Pippi’s paard kleine Witje.

Net als bij Pippi spreekt Peter ook soms mensen in de polder (vermoedelijk CDA, SGP) tijdens het uitlaten van Trûlah en op zijn werk die het onverantwoord of pijnlijk vinden dat Hector soms alleen thuis zit. Het gezin als basis van het opgroeien is bij ons niet meer want er moet ook gewerkt worden. Zo simpel is het en ja dat is hard. Hector heeft daar vooralsnog weinig last van en Peter maakt zich (nog) geen zorgen over Hector zijn gedrag als hij er niet is. Voor boze boefen die onze goudstukken komen stelen hoeven we ook niet bang te zijn dankzij Trûlah. Peter voelt zich vooral vader, vriend en moeder van Hector en zeker geen piratenhoofdman. De verbinding met het eiland Taka-Tukaland spreekt hem wel aan maar tot nu toe zijn we niet verder gekomen dan Taka-Tokkieland.

Peter heeft vandaag ook de vuurton op de fiets afgeleverd bij het grof vuil. Eerst was er een meneer die zei dat ze dat niet konden doen maar toen Peter zei dan gooi ik hem wel in de Schie toen mocht het ineens weer wel. We gaan de buren dus (voorlopig) niet meer uitroken en het olieton tijdperk met oud en nieuw is voorgoed verleden tijd. Lessons learned….

Qua werken had Peter en dus ook Hector vandaag geluk. De commissie die onderzoek doet naar Moorlag is nog aan het broeden op een onderzoek en verder was er weinig ander Haags nieuws vanwege het reces. Genoeg tijd om de hut weer te poetsen omdat huisdieren de hele dag door zand meenemen naar binnen en daarna te koken.

Vreemd genoeg kost de roti als je het zelf maakt nog steeds meer dan dat je het thuis laat bezorgen maar het gaat om het idee. Het was lekker en ditmaal geheel vegetarisch. We vonden het allebei erg lekker en daar gaat het om.

Hector was inmiddels al weer uit zijn ultrahippe Nike Air Max gymschoenen gegroeid en dus toe aan een nieuw paar. Omdat hij het deze week best wel moeilijk had hebben we meteen maar de hipste de we konden vinden besteld. Omdat Peter in een soort van midlifecrisis zit heeft hij meteen ook maar een paar besteld en we hebben dezelfde maat. Als dat maar goed gaat. Het was even zoeken maar we hebben ze gevonden. Hipper kunnen we het niet maken, wel leuker…

3 gedachten over “Hector en zijn meneer Nilsson

  1. Handig dat we nu de zelfde schoenmaat hebben papa……. dan kan ik stiekem je schoenen stelen als ik troela in de modder moet uitlaten?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *