Feest op de TU en de MRI en CT-scans van Marlies

Gisterenavond en vannacht hadden we het Doei Winter! Aloha Zomer! ? feest ter ere van het  #IPSPRING2018 introductieprogramma van de TU Delft. Een tropisch feest waar we in de natte sneeuw naartoe zijn gefietst. Daarvoor hebben we nog met Astrid bij Marieke, Rene, Siep en Julie gegeten. De curry met pampedams en naan was heerlijk.

Aan het eind van het feest maakte Nitant de bovenstaande foto (sorry hij heeft een Samsung) van ons. Het was goed dat we bijna alle collega’s van het TU IP-team waar Marlies mee heeft gewerkt ook weer te zien. Vanwege het zonnige karakter van het feest gingen we in korte broek en bijpassend Hawaii shirt. Gelukkig mochten we ons voor het feest nog ergens in een kamertje omkleden.

De muziek op alle IP feesten is altijd briljant omdat het een mix is van muziek vanuit alle hoeken van de wereld. Het is ook apart om te zien hoe studenten die nog nooit van Bizzey hebben gehoord meteen helemaal los gaan op Traag ft. Jozo & Kraantje Pappie.

Volgens Hector heeft Peter bijna 4 uur staan dansen op de #IPSPRING2018 closing party. Hector heeft nog veel leuke video’s gemaakt maar vandaag waren we te gaar om daar nog iets mee te doen. Het was weer een topfeest alleen voelt Peter zich wel een beetje een bejaarde tussen al die -30 mensen.

Na het feest hebben we Nitant nog even naar het centrum gebracht (achterop Hector zijn nieuwe fiets) en in een shoarma zaak nog wat gegeten. Hector zijn eerste kapsalon…  Trûlah is een nachtje bij de Roedel geweest en is weer thuis gebracht toen we net lunch aan het halen waren.

We hebben ook prachtige IP festivalbandjes gekregen waarin het logo van het International Office in verwerkt is. Deze origami vogel komt ook terug in het mozaïek van het graf van Marlies in het gedeelte waar je een bericht kan achterlaten. Het blauwe bandje met de jolly roger (piratenvlag) afbeeldingen draagt Peter omdat het een symbool is waarmee Marlies, Hector en Peter verbonden zijn. Het Pacha bandje uit Ibiza is misschien wat kinderachtig als je 50+ bent maar staat symbool voor een mooie en moeilijke tijd die Hector en ik samen hebben weten te doorstaan.

Via Astrid kregen we gisteren nog het boek klaar is kees van Mieke Kerkhof. Het is een luchtig boek over de dood. Het is geschreven om te ontroeren, troosten en plezier te geven. Mieke denkt dat humor helpt bij rouwverwerking en Hector en ik kunnen dat bevestigen. Peter had haar boek gepitcht bij het Oog en uiteindelijk zat ze in het Radio 1 Journaal met haar boek 🙂

Via Astrid kregen we gisteren ook de MRI en CT-scans van Marlies. Peter wilde die graag hebben en we hebben de CT beelden vandaag deels bekeken. Je hoeft daarbij geen arts te zijn om te zien dat er niets meer aan te doen was. We gaan er samen nog een keer naar kijken met iemand die er meer over kan vertellen maar het is goed dat we de beelden hebben, voor nu en voor later. Het is voor het proces van verwerking van Hector belangrijk om deze beelden te hebben. Ze maken meer inzichtelijk wat er aan de hand was. Marlies noemde het zelf PingPongBallen in haar hoofd en op de foto’s van de MRI zijn die goed te zien. Het blijft onwerkelijk om het te zien maar het is zo wel beter te bevatten dat er niks meer aan te doen was. Peter heeft de beelden afgelopen zomer ook samen met Marlies en Georgina gezien in het ziekenhuis maar op zo’n moment verkeer je eigenlijk in een shock. Je slaat het op maar je kan het op zo’n moment niet geloven. Trouwens de neuroloog dacht bij de allereerste CT-scan ook tot driemaal toe dat de scan van een andere patiënt was….

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *