Het mozaïek is nu echt bijna helemaal af en lekker Indiaas eten

Als je om 04:00 uur gaat slapen vanwege verkiezingen en je wekker om 07:00 uur weer afgaat dan is dat best vroeg. Op de agenda voor de eerste twee uur stond vandaag Trûlah uitlaten voordat ze naar de Roedel ging, bijkletsen met Hector en transport regelen voor het mozaïek van het Smashing Tiles Mozaïek atelier van Nan naar Schols & ’t Hart in Delft. Transport hadden we snel gevonden via stadslogistiek Delft die het mozaïek al voor 10:30 uur had afgeleverd bij de steenhouwers in het centrum van Delft. Peter moest nog behoorlijk hard fietsen om op tijd in het atelier van Nan te zijn om te helpen met inladen. Hector had er ook graag bij willen zijn maar Peter wil liever niet dat hij een hele schooldag mist. Het is wel mooi dat iedereen op zo’n dag als dit ook echt naar hem vraagt en Tugba als de ontwerpers van het mozaïek. Nan en Peter vonden het een eer om er vandaag alleen aan te mogen werken zonder supervisie van onze chefs 🙂

Nan had het mozaïek in drie delen geknipt. Dat kan makkelijk omdat de steentjes op matten van glasfiber geplakt zijn die het geheel goed bij elkaar houden. Daarbij zijn 3 lossen delen ook eenvoudiger te plakken dan één deel van 180 x 80 cm. De basis van beton was nat geworden dus dat moest voor aanvang nog even droog gemaakt worden met een gasbrander.

Toen het vocht was verdwenen ontdekten we een grote barst in het gewapend beton. Dat was even schrikken omdat die ook echt door en door was. Op zich is gewapend beton natuurlijk supersterk maar zo’n barst maakt je best onzeker. De gespecialiseerde steenhouwers van Schols & ’t Hart besloten na een rondje bellen om het op te lossen door er een schuin aflopend fundament aan vast te plakken. Zo blijft de betonplaat als één geheel aan de grondplaat vastzitten en doordat er aan de bovenkant mozaïek op komt zie je er niets meer van. Aan de zijkant vermoedelijk wel maar dat zien we dan wel weer. Het voornaamste was dat we konden beginnen.

Voor een goede hechting moest het beton eerst worden ingesmeerd met primer. Het drogen duurde niet zo lang en een blower hielp een beetje mee. Het is zeer gastvrij van Schols & ’t Hart dat we hun steenhouwerij mogen gebruiken om het mozaïek te voltooien. Ze zijn daarnaast ook nog eens zeer behulpzaam, vriendelijk en zeer aardig.

Na het intrekken van de primer moesten we het mozaïek precies op het beton positioneren. Dat was best een ingewikkelde en tijdrovende klus. Gelukkig merkte Ed van Schols & ’t Hart nog op tijd op dat het mozaïek verkeerd om lag. Nan en Peter waren nog niet gewend aan het iets schuin aflopende fundament wat er nu ineens onder zit.

De steenhouwerij van Schols & ’t Hart is van derde generatie steenhouwers en dat is echt een bijzondere plek om te mogen werken. Ze restaureren ook delen van monumenten en omdat het bijna weer mei is ook oorlogsmonumenten. Mooie verhalen op een historische plek die echt niet onder doet voor een urbex locatie. Nan en Peter voelden ons er echt thuis vandaag.

Nan heeft superlijm voor het mozaïek. Als je daarmee voor de grap een tegeltje op een muur zou plakken en het daarna weer willen verwijderen dan kan dat alleen door een stuk van de muur mee te trekken. Qua sterkte zit het dus wel goed. We moesten vanmiddag nog 3 randen rondom het mozaïek afmaken en de stukjes die los zijn gekomen weer vastplakken. Ook dat was secuur en tijdrovend werk. Daarbij sta je ook de halve dag gebogen over een mozaïek, dat is best intensief werken. Nan had dinsdag en woensdag ook al hard gewerkt aan het mozaïek dus we hebben bewondering voor haar werklust.

Omdat het ontwerp van Hector en Tugba is stuurde Peter aan het eind van de middag deze bovenstaande foto door aan Tugba. Dit was haar WhatsApp reactie:
Tugba: Jaaaaaaa, Heel mooi!!!, Woowww

Volgens mij is iedereen blij met het resultaat en dat mag best want ook vandaag hebben we weer keihard gewerkt. Morgen gaan we voegen. Dat is ook de laatste fase van de voltooing van het mozaïek. Een spannende dag, net als vandaag. Als alles meezit kan het mozaïek volgende week al geplaatst worden op het graf van Marlies.

Peter had samen met Hector beloofd om te koken voor Astrid, Roderick en Maurits. Dat kunnen wij tegenwoordig best goed, zonder gasfornuis en slechts met een iPhone. We hebben Indiaas eten meegenomen van Little Nepal en dat was heerlijk. We hebben getoast met bubbels op Marlies en het leven en het was gezellig. Beter kan je dag niet eindigen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *