Chatten over een ijzeren gordijn en de eerste rugby training

De dag begon vandaag met een nachtelijke chatsessie met Marit. Omdat ze op Curaçao woont (tijdsverschil van 6 uur) hebben we meestal s’nachts contact… Marit is ervaringsdeskundige op het gebied van rouw en als Peter daarin vastloopt hebben we contact. Het is heel fijn dat Marit precies begrijpt in wat voor proces we zitten en dat we dat met haar kunnen delen. Dit keer ging het onder andere over constateringen van Hector in de sociale omgeving en over het contact met de familie van de overleden ouder. Dat kunnen we hier wel uitgebreid gaan omschrijven maar het voegt niets toe. Het is niet zinvol om je energie in een ijzeren gordijn te steken.

Daarnaast zijn er voor Hector vaak momenten die hij niet kan bevatten. Mensen die de ene week op Facebook schrijven dat ze hun oermoeder Marlies zo vreselijk missen en de andere week zetten ze foto’s op Snapchat van hun vrijdagmiddagborrel op kantoor terwijl wij op dat moment het mozaïek op het graf aan het onthullen zijn. Dat geeft een soort kortsluiting bij tieners. Zeg maar een soort gezamenlijke rouw maar dan alleen op het moment dat het jouw uitkomt. Dat hebben natuurlijk veel mensen maar dat is moeilijk uit te leggen aan een tiener. Daar hebben we ook over gesproken en het was verhelderend. Peter deelt de uitkomst van die gesprekken weer met Hector en hopelijk helpt dat bij het verwerkingsproces. Het rouwproces is soms best ingewikkeld.

Hector is vandaag na school nog rugbyschoenen gaan kopen die je dan online binnen 5 seconden op de website van de fabrikant in Nederland voor €20 minder aantreft. Why? Het gaat ons niet om die twee tientjes maar winkelen in een winkel krijgt op die manier wel steeds vaker een nare bijsmaak. Update: we hebben gevraagd hoe zoiets nu toch kan en krijgen bij de volgende aankoop het verschil terug….

De eerste rugby training was volgens Hector ontzettend gaaf. Hector had af en toe wel last van zijn knieën maar niet heel erg. Op zich niet zo vreemd want hij heeft al bijna een jaar niets meer aan sport gedaan. Na het rugby heeft hij nog gegeten bij Jack en dat was gezellig en natuurlijk heel lief dat hij mee mocht eten.

Peter was in Den Haag en daar was het qua nieuws rustig en overzichtelijk.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *