Ontmoeting met een pijlstaartrog des doods….

De eerste nacht op Fuerteventura was prima. We hebben allebei prima geslapen en Hector is niet eens wakker geworden van het gesnurk van Peter.

Het is heerlijk om gewoon onder de douche vandaan te komen en dan meteen relaxed te kunnen ontbijten. Het is redelijk rustig in het hotel maar er zijn wel veel Duitse bejaarden die hier blijkbaar overwinteren. Ze zijn ook hier net zo onbeschoft als op Texel. Totaal geen manieren en allemaal last van een alleen op de wereld syndroom.

In de ochtend zijn we met de taxi gaan shoppen en hebben we ook voor het eerst een regenbui meegemaakt op de Canarische eilanden. Hector is geslaagd bij de lokale surfshop waar ze ultracoole hoodies verkopen. Hier doe je alles met taxi en dat kost hetzelfde als wat je in Nederland voor de tram moet betalen.

In de middag begon de bewolking een beetje weg te trekken en zijn we gauw naar het hotel terug gegaan om onze zwembroeken op te halen en naar het strand te gaan.

Het strand was nog steeds helemaal leeg en er waren nauwelijks mensen. De wind was nog wel fris maar het water super blauw. De groene vlag hing er om aan te geven dat er geen gevaar is om te zwemmen. In onze termen komt dat er vooral op neer dat er weinig golven zijn en een rustige zee.

Tijdens het poseren voor een duo selfie in de branding ondervonden we dat er hier en daar toch wel een golfje was.

Het water was lekker en het zicht onder water was super helder. We hebben lekker gezwommen en nog wat golfjes gepakt.

Doordat het water zo rustig was komen er blijkbaar ook meer zeedieren dichtbij de kust. We zagen op enig moment een grote pijlstaartrog op ons afkomen en raakten enigszins in paniek. We weten allebei dat je niet in paniek moet raken als er een haai of pijlstaartrog op je af komt maar dit was best wel eng. Zo’n grote zee waar ineens zo’n zwarte schaduw recht op je af komt zwemmen. Pijlstaartroggen hebben aan hun staart een scherpe stekel waaruit gif komt. Je hebt ook mensen die ze knuffelen maar Peter is van de Steve Irwin generatie en weet dat de staart van een pijlstaartrog dodelijk kan zijn en Hector blijkbaar ook want die zwom als eerste vol gas weg en Peter weet zeker dat Ranomi Kromowidjojo hem niet had kunnen bijhouden. De rest van de dag hebben we op het strand in de zon gelegen. Zeg maar te koud om te zwemmen….. Normaal is het hier in het water een wasmachine die op 3000 toeren draait maar met het rustige water moeten we dus ook een beetje oppassen. Benieuwd of we morgen nog durven te zwemmen.

In het hotel heb je een ruimte voor touroperators waar ze hun dagtrips kunnen slijten. S’avonds is dat ons kantoor met WiFi om het blog bij te werken en dan kan Hector even een uurtje gamen. De eerste bejaarden die een dagtrip willen boeken zijn al langs geweest.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *