Bijkomen en malen over iets waar je niet om moet malen

We hadden plannen om dit weekend een beetje bij te slapen en uit te rusten maar het kwam er gewoon niet van. Te laat naar bed en elke dag vroeg weer op helpt ook niet echt mee. Peter kon vanmorgen nog net uit zijn bed komen en heeft Trûlah uitgelaten.

Hector mocht uitslapen en daarna kwam Sanne langs voor bijles. Ze hebben hard geleerd en ondertussen was Peter boven de hut aan het poetsen. Het was vandaag namelijk niet alleen tweede pinksterdag maar ook een maandag en dan is het hier nog steeds officieel poetsdag. Na bijles en poetsen zijn we gaan lunchen.

Na de lunch zijn we uitgebreid gaan wandelen met Trûlah. Het was behoorlijk warm buiten maar ze heeft daar geen last van. Ze rent het liefst vol gas door de polder en op ruiterpaden heeft dat als bijeffect dat het zand dan zo leuk opstuift.

Met een GoPro kan je dat rennen en het opstuivende zand aardig vastleggen. Nadeel is dan weer wel dat het .jpg’s van maar 12-megapixels zijn maar voor hier en Instagram is dat prima. Op Facebook zien we af en toe nog foto’s voorbij komen van haar broers en zussen en dat is leuk om te zien. De puppy’s van de Indigo hondenroedel zijn allemaal bijzonder goed opgedroogd.

In het bos, zover je dat bos kan noemen nadat alles is omgewaaid de afgelopen winter moest Peter even een foto maken van Hector. Een omgezaagde boom diende als voetstuk. Peter is namelijk best wel trots op Hector en vooral om hoe goed hij het doet. Gisteren zei iemand nog dat hij lekker was aangekomen maar in werkelijkheid is hij tijdens en na onze all-inclusive vakantie 3 kilo afgevallen. Dat is meer fijn dan trots op te zijn en daarom ook nog even zijn cijfers van de afgelopen week. Een 8,8 voor rekenen, 8,4 voor aardrijkskunde en een 7,6 voor godsdienst. Dat is exclusief een repetitie geschiedenis van afgelopen vrijdag. Die heeft hij vermoedelijk verpest omdat hij te verdrietig was om te leren afgelopen donderdag. In gewoon Nederlands… als kinderen je pesten verneuken ze min of meer ook nog de rest van je schoolprestaties en halen ze je eigenlijk dubbel onderuit. Hector gaat praten over een herkansing. Er zit een stijgende lijn in…. nog 8 weken….

Tijdens onze wandeling in het bos hebben we nog even met z’n drieën een uurtje in de zon gelegen. Dat was heerlijk rustig want het was op een tijdstip dat iedereen al weer onderweg is naar huis om de aardappels op het vuur te zetten. Trûlah is dan Hector zijn hoofdkussen. Superlief!

Zo werden we na een uur wakker. Gelukkig had Hector de wekker gezet anders lagen we er nu nog zo bij. We zijn allebei best wel moe en het bezoek van Marlies haar vader was geestelijk ook best wel emotioneel. Op de begrafenis van Marlies is er gezegd dat Marlies uit huis is geplaatst maar de vader van Marlies gaf gisteren aan dat, dat niet klopt:

Na de dood van haar moeder is Marlies vrij snel uit huis geplaatst. Waarom dat is geweest weten we niet en ze heeft er ook nooit over gesproken.

Volgens hem is uit huis plaatsen een juridische term waarbij kinderen onder toezicht via de rechter uit huis geplaatst worden. Bij Marlies was dat niet het geval. Peter heeft er vannacht nog met Marit over gesproken via WhatsApp en ze gaf aan dat Marlies het als 13-jarig kind wel ervaarde als een uit huis plaatsing en ze stond onder het gezag van haar vader. We hadden op de begrafenis ook kunnen zeggen dat de vader van Marlies een nieuwe vrouw had ontmoet en dat, dat niet goed ging met Marlies. Door de onvoorwaardelijke liefde voor haar moeder erkende Marlies de vrouw niet en daarom moest ze het huis uit. Dat is de kern van het verhaal. Marlies haar vader heeft de passage op de begrafenis met de notaris besproken, waarvan akte.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *