Emotionele laatste mozaïek dag

Hector moest vandaag nog even naar school en Peter Trûlah uitlaten. Tussen de middag hebben we thuis snel even samen een boterham gegeten en daarna zijn we gauw naar  Schols & ’t Hart gegaan om het mozaïek te voltooien met Nan van Smashing Tiles Mozaïek. Nan had zelfs voor iedereen Pain au chocolade meegenomen van boulangerie Michel. Superlief!
Daarna moest er weer hard gewerkt worden want we hadden in principe tot 17:00 uur de tijd vandaag om het mozaïek te voltooien. Hector mocht het voegmiddel mengen en daarna konden we beginnen met het aanbrengen.

Tijdens het voegen raakte er hier en daar nog wel eens een steentje los maar dat was vrijwel meteen te herstellen met 1 secondelijm. Uiteindelijk maakt het voegmiddel 1 geheel van alle steentjes en het zorgt het er ook voor dat het een samenhangend geheel is wat goed en stevig met elkaar verbonden is.

Na het voegen moet je sponsen zodat alle voegen goed zijn gevuld. Om de grijze waas te verwijderen moet je het daarna voorzichtig afnemen met een lap. Ook tijdens dat proces gaat er nog wel eens steentje los zitten. Voegsel eruit pulken, steentje opnieuw lijmen en weer opnieuw voegen. Zo simpel is het.

Hector heeft hard gewerkt en met een houten stokje nog heel veel minuscule vlekjes van het glasmozaïek verwijderd. Het voegsel is op de foto’s in sommige delen nog wat donker maar zal dit weekend allemaal lichtgrijs opdrogen.

Ook vandaag weer veel gastvrijheid bij Schols & ’t Hart en mooie verhalen over de geschiednis van de steenhouwerij. Soms zelf zo mooi dat we ze hier niet kunnen opschrijven. Niet omdat ze erg zijn maar meer omdat het persoonlijke verhalen zijn uit hun rijke historie en die van Delft.

Iets over vijven waren we klaar met het voegen en schoonmaken van het mozaïek. We waren er allemaal even stil van. Zo mooi is het geworden. Daarbij vooral alle lof naar Nan voor de uitvoering, Hector en Tugba voor het ontwerp, Willem voor alle technische hulp en iedereen die vorige week zondag heeft meegeholpen met het maken van de bloemen en het vullen van het hart.

Het is daarmee nog persoonlijk geworden en er zit nu zoveel liefde in dat het echt een bijzonder mozaïek kunstwerk is geworden. Opvallend ook dat Nitant op het laatste moment nog het TU Delft logo in de rechtertulp van het onderste gedeelte heeft verwerkt.

Het onderste gedeelte is een verwijzing naar het TU Delft leven van Marlies. De grote witte tegeltjes zijn gemaakt om er met een permanent marker een boodschap op te schrijven. Net zoals we dat bij de uitvaart op de kist van Marlies hebben gedaan. Door weersinvloeden verdwijnen deze teksten weer zodat andere bezoekers ook weer een persoonlijk boodschap kunnen achterlaten. De tulpen en de origami vogel verwijzen naar de internationale afdeling waar Marlies werkte. Marlies was de drijvende kracht van het Delftulip netwerk voor internationale studenten vandaar de tulpen in de onderste sectie.

Wij zijn heel blij dat we uiteindelijk gekozen hebben om een mozaïek voor Marlies te maken. We zijn ook heel blij dat we Nan hebben gevonden die na het drinken van een kop koffie het wel zag zitten met ons. Normaal doet Nan eigenlijk alleen maar hele grote urban street projecten en het is natuurlijk best wel eng om aan iets te werken wat zo persoonlijk is. Het eindresultaat is fantastisch. Daarom een speciaal woord van dank aan Nan!

Het mozaïek dient nu al tot inspiratie voor andere projecten en de reacties die we hebben ontvangen zijn allemaal positief. Soms horen we ook helemaal niets van kennissen en die vallen dan in de categorie mensen die zelf kiezen voor een grijze natuursteen met een standaard lettertype. Marlies paste niet in die categorie en wij ook niet 🙂

Toen we iets over vijven klaar waren zijn we nog even naar Tugba gegaan om smoothies te brengen en te laten weten dat het mozaïek prachtig is geworden. Daarna moesten we weer gauw naar huis want Trûlah zat al weer 5 uur alleen en Hector moest naar de verjaardag van Oscar. Ze gingen met elkaar gourmetten en het was heel leuk.

Het mozaïek is nu echt bijna helemaal af en lekker Indiaas eten

Als je om 04:00 uur gaat slapen vanwege verkiezingen en je wekker om 07:00 uur weer afgaat dan is dat best vroeg. Op de agenda voor de eerste twee uur stond vandaag Trûlah uitlaten voordat ze naar de Roedel ging, bijkletsen met Hector en transport regelen voor het mozaïek van het Smashing Tiles Mozaïek atelier van Nan naar Schols & ’t Hart in Delft. Transport hadden we snel gevonden via stadslogistiek Delft die het mozaïek al voor 10:30 uur had afgeleverd bij de steenhouwers in het centrum van Delft. Peter moest nog behoorlijk hard fietsen om op tijd in het atelier van Nan te zijn om te helpen met inladen. Hector had er ook graag bij willen zijn maar Peter wil liever niet dat hij een hele schooldag mist. Het is wel mooi dat iedereen op zo’n dag als dit ook echt naar hem vraagt en Tugba als de ontwerpers van het mozaïek. Nan en Peter vonden het een eer om er vandaag alleen aan te mogen werken zonder supervisie van onze chefs 🙂

Nan had het mozaïek in drie delen geknipt. Dat kan makkelijk omdat de steentjes op matten van glasfiber geplakt zijn die het geheel goed bij elkaar houden. Daarbij zijn 3 lossen delen ook eenvoudiger te plakken dan één deel van 180 x 80 cm. De basis van beton was nat geworden dus dat moest voor aanvang nog even droog gemaakt worden met een gasbrander.

Toen het vocht was verdwenen ontdekten we een grote barst in het gewapend beton. Dat was even schrikken omdat die ook echt door en door was. Op zich is gewapend beton natuurlijk supersterk maar zo’n barst maakt je best onzeker. De gespecialiseerde steenhouwers van Schols & ’t Hart besloten na een rondje bellen om het op te lossen door er een schuin aflopend fundament aan vast te plakken. Zo blijft de betonplaat als één geheel aan de grondplaat vastzitten en doordat er aan de bovenkant mozaïek op komt zie je er niets meer van. Aan de zijkant vermoedelijk wel maar dat zien we dan wel weer. Het voornaamste was dat we konden beginnen.

Voor een goede hechting moest het beton eerst worden ingesmeerd met primer. Het drogen duurde niet zo lang en een blower hielp een beetje mee. Het is zeer gastvrij van Schols & ’t Hart dat we hun steenhouwerij mogen gebruiken om het mozaïek te voltooien. Ze zijn daarnaast ook nog eens zeer behulpzaam, vriendelijk en zeer aardig.

Na het intrekken van de primer moesten we het mozaïek precies op het beton positioneren. Dat was best een ingewikkelde en tijdrovende klus. Gelukkig merkte Ed van Schols & ’t Hart nog op tijd op dat het mozaïek verkeerd om lag. Nan en Peter waren nog niet gewend aan het iets schuin aflopende fundament wat er nu ineens onder zit.

De steenhouwerij van Schols & ’t Hart is van derde generatie steenhouwers en dat is echt een bijzondere plek om te mogen werken. Ze restaureren ook delen van monumenten en omdat het bijna weer mei is ook oorlogsmonumenten. Mooie verhalen op een historische plek die echt niet onder doet voor een urbex locatie. Nan en Peter voelden ons er echt thuis vandaag.

Nan heeft superlijm voor het mozaïek. Als je daarmee voor de grap een tegeltje op een muur zou plakken en het daarna weer willen verwijderen dan kan dat alleen door een stuk van de muur mee te trekken. Qua sterkte zit het dus wel goed. We moesten vanmiddag nog 3 randen rondom het mozaïek afmaken en de stukjes die los zijn gekomen weer vastplakken. Ook dat was secuur en tijdrovend werk. Daarbij sta je ook de halve dag gebogen over een mozaïek, dat is best intensief werken. Nan had dinsdag en woensdag ook al hard gewerkt aan het mozaïek dus we hebben bewondering voor haar werklust.

Omdat het ontwerp van Hector en Tugba is stuurde Peter aan het eind van de middag deze bovenstaande foto door aan Tugba. Dit was haar WhatsApp reactie:
Tugba: Jaaaaaaa, Heel mooi!!!, Woowww

Volgens mij is iedereen blij met het resultaat en dat mag best want ook vandaag hebben we weer keihard gewerkt. Morgen gaan we voegen. Dat is ook de laatste fase van de voltooing van het mozaïek. Een spannende dag, net als vandaag. Als alles meezit kan het mozaïek volgende week al geplaatst worden op het graf van Marlies.

Peter had samen met Hector beloofd om te koken voor Astrid, Roderick en Maurits. Dat kunnen wij tegenwoordig best goed, zonder gasfornuis en slechts met een iPhone. We hebben Indiaas eten meegenomen van Little Nepal en dat was heerlijk. We hebben getoast met bubbels op Marlies en het leven en het was gezellig. Beter kan je dag niet eindigen.